# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665034815:0151
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665034815:0151?run=74
# Title: Concordia Scientiae Cum Fide, E difficillimis Philosophiae Et Theologiae Scholasticae Quaestionibus Concinnata ... (shelfmarks Leibn. Marg. 183, Stück 1; Leibn. Marg. 183)
# Folio 143, page id 1665034815:0151
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665034815&page=151
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665034815/jpgs/default/00000151.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DF D L.
certum perfectionis gradum modumque praeseribere; cumque id quod à se
est, aliunde quod tiniat non Formider, ad omnis ommino perfectionis ampli-
cudinem non modo quond nostra cogitatio prorenditur, sed raipla prorsus illi-
miraca distenditur. Jam vero cum facultatem illam qua sentimus, ec intelli-
simus tam ansustis percipiendi cancellis circumdatam, vel porius compe-
dibus constrictam, multa dubitando, vel penicus ignorando ipsimet opri
me sentiamus, quam longe ab incerminata rei a scipla sola pendenris am-
plicudine dister, plane perspicimus. Ouamobrem a seipsa suum esse non
accipit; ab alio isitur; hoc aurem ( à se cA, erit ens illud intinitum,
quod Deum rocamus; Im ab alio, cerre ad illud idem quod à se estrandem ali
quando conscendimus.
5. 3. Immo vero in ipso primo passuens illud insinicum assequiur. Ensinita
Ouod enim mentinostra dat esse, id ipsum infinite perfectum esse pronuncio.
NTulla quippe fnicinotio eam ampla tingi porest quod immensum illud inter
non esse, ec esse, nihil ec aliquid incerrallum superet. Si qua lonsirudo rel
mulcicudo quancumvis infinicies mulciplicata, alteri nunquam exaequetur,
nonne ab ca infinire distare censereture Sane Geometra hacregula resita
dilcrepare signiticane, ur nullam inter se vel compararionem admirtant. Ni-
hil aurem nihilo quanrumris sine fine congestum acervetur, nec in minimi
quidem Entis molem excrescer; plus isitur distat quam si lineam finitam
cum infinira conferas, siguidem istae licer intinita longirudinis discrepantia
sejuncta, habene tamen aliquid verique commune, quod neutra lonsitudine
carear. Nihil vero ec Fnti quid commune, quid simile, quid non summe
alienum, ec dispar excosires ? Res, inquies, tinita, ec nihilo natura FInItL
dissider, non igieur distantia infinica; cum intinito nil additur, ac in rebus
Finicis aliam alia majorem ponimus. Videore, in quo argumenti ris insic pa-
rum cernere. Non equidem naturae finitae mensura porenriam merior inti
nitam, cuinec res mulcirudine, aue magnieudine infinitas metiendae pares,
cura ex eo quod ab alio sine, omnis earum perfectio limiterur, exiltimem;
sed modum productionis, non rei producta modulum considerandum
DOTO, uE rem Finitam ex nihiliabyPo per alcensus intiniei acclivitatem, ad
existendi Fastisium sublacam incelligas. Oui pondus haud masnum vel
tempore brevi per spacium intinicum, vel momento per Finitum accolle-
ret, plus quam Fmiti roboris censeretur. Neque cum spacii norionem in-
sero, distantiam significo duobus exrremis, exten (i menTuram terminanei
bus incerjectam; sed quam immense ipsum non esse, ab esse dissideat,
mecaphora cosicacionibus nostris accommodaca explico, atquo Utrius
que inricem nociones comparo. Ouod aurem in se Firirum ett, cum alio
eameM.
rem d ere
TiBHCO