# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665034815:0276
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665034815:0276?run=74
# Title: Concordia Scientiae Cum Fide, E difficillimis Philosophiae Et Theologiae Scholasticae Quaestionibus Concinnata ... (shelfmarks Leibn. Marg. 183, Stück 1; Leibn. Marg. 183)
# Folio 268, page id 1665034815:0276
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665034815&page=276
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665034815/jpgs/default/00000276.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
# Lines: 43 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

P IB E R aV A R YVS
neque eriam efficie ur in homine uno peccaco originalia plura ponamus,
nam h aqua ex uno Fonce pritme acque primario per alveum unum, unum
que octium in lacum intluar, licer aAveneibus hinc inde rivulis auctatue
rie, Huvium unum non plures receptum dicimus; Poque mogis quorivuli
minores Fuerine, maxime vero si omnes ab eodem fonce primario velur ab
orieine prima Auxerine. Parum aurem a posteris corruptionis edjectum
nequissima Caini indoles docet; Aeque ur medicomeneum cum fructu ar
boris vica comparandum haud superest, ita nullum est venenum quod ad
alcerius pestilenrem Fructum accedae. Ouid muleis in re Facili opus esti
Auonstinus ue probabile diserris verbis enuntiac, quod ab aliis quoque
parencibus originale promanee, neque id ab ullo cujus censura sic meruen
da dammaeur. Probari vero deber ab omnibus qui animae labem à libidine
et Pemine inquinaro derirane. (Inde quam animam ab hac macula puram
ab inirio pronunciaveris, eam corpori vel élemine purgaco, vel sine lemi
ne constructo intusam dixeris. Deinde ubi quid faemina ad Faerus Aructu
tam conducat inveneris, num ab Adamosolo posteri concaminentur incel
lives; Scorivero ovinionem haud Birpicus evelles ex animis, niss arborene
illam noxiam vel excirpandam vel occuleandam fuisle demonstres, alioqui
Forre posterorum cuipiam periculum haud miniis quam AdAMO et Fra
creastee. Poltremo nihil unquam nili per conjecturas incereas quamdiu pa
ctum illudionorum de invrile recinueris explicatum dabis. Sarius fuerit ea
quae notalune, de rerum nacurae consencanea lune, inrueri. Sic erenim et
pravicatem, qua proprierare perspicua peccari appellationenorerur, in
venies; quaeque ira propagata BC punica Hc, ue Deoneque crudelicaris in-
justa, neque sereriraris austerae, vel levissimam noram alpergat. Et de pec-
caco quidem originali hactenus.
5. 38. De actuali vero, ee habiruali gratia quae rustiruto noAtrocon
Bruune perpauca dicenda remonene. Neque enim nunc quae ad MOreS ACEI
nene, reliis conjuncta Pune, tractanda sulcepimus. P. a vero quibus doctri
Depx. na Edei à rarione dissenrire videri possir, praeceriri non debene. In His
nisintero. Cerrer, e terrore perturbae plurimos aeterno supplicio minar ee ulEoE
cum citra
suspicio. Deus. Oui monendi lunc, ur quale peccarum (ic illud, quo FaNEX POena
neteta. rei LnE, lecum repurent. Sire enim Deo non copnico parrari queac; sive
praecep:o dirino, leu sini nostro adverlari; aur in eo tinis ultimus à peccante
consticui putandum CE, Cive malicix infinirae sic sive Anirx; illud onum,
quod mihi sacis est omnium suffrasiis ratum de fixum est, neque argu
menco ullo contrario rehrendum; eo nempe peccaci genere depravari
bragnopere rarionem, dum quixpiam indecoré, incaure, de culcé,
v
aclicaris in
Ddeo.