# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665034815:0284
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665034815:0284?run=74
# Title: Concordia Scientiae Cum Fide, E difficillimis Philosophiae Et Theologiae Scholasticae Quaestionibus Concinnata ... (shelfmarks Leibn. Marg. 183, Stück 1; Leibn. Marg. 183)
# Folio 276, page id 1665034815:0284
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665034815&page=284
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665034815/jpgs/default/00000284.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine
# Lines: 44 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

E. Y B F R P R Y AI V S
inesse dignitaris _ dissiculearis ostenderes, ut auxilio e actione Deisingu
Pari, supra id quod ad alia conterre soleat, opus ere ligueret; nihil ulera con-
ticeres quam quod numerari inter praeclariora quaedam, e rArIOTA NATUIE
Ornamenta deberent.
5. 44. Sed haec e alia quae posiune objici, principiis quae suprajacta lune,
acs. nullo negorio removencur. Ouamvis enim sloria intra claram e imme.
diatam Dei, ut in se est, risionem consicteret; quia tamen vita aeterna gracia
Deidicitur, e Cumma quae que de rilionisillius excellentia in lacris liceris
praedicantur, quod similes Deoreddat, e corpus solis inctar splendidum,
inexplicabilem quandam animae sciencia luce Fulgenris claritarem evincat;
haud minorisionoranciae quam arrosantia foret, Creatorem inridix, inju
liciae, aut alceriusricii, quodracioni purae maculam ullam alpergeret, ac
culare, E rem nullam ad digniracis tam excellae Faltioium vellec erehere
Mulca quippe lonse interiora, neque tamen indecora rribuere poruillet.
Felicitacem eroo tantam adpraciam, non naturam spectare consequitur,
Duibus igicur agendis sur accipiendis ad illam apti ec ornacireddimur, ed
cum in Cublimi excellenciae eradu, cum extra naturx ordinem collocanda
Tune. Inde graciam non modo in ornaeumeneis suvernaturali, sed excel-
lence quoque e ad gloriam disponence poliram elle cognoleas; atque excel.
lenciam illius non cam ex eo quod naturam superer, quam quod ad 8lo.
tiam praeparet, eminere. Mus etenim  alas haberer, e Baruram excederet,
ec relpertilioninon muleum anrecellerer. Sed quia gracia venustate tam ext.
mia mencem decorat, uc idonea sic quam gloriae splendore Deusrectiar, in-
de pulchricudo illius et decus elucee; inde eciam apparer supernacuralita
eis non quidem universim accepex, Ped erariae hsillarim astrictae amplissi
madignicas; sic erenim dispolicionem heniticat ac aliquid eam sublimere.
cipiendum, quod Deus si naturae non intimae led alcissimae non concedereti
nihil praecer decorum Facere vidoretur. Ilustrior ramen supernaturalitaus
animo species exorirur, cum vilionem beatim, Cive gloriam contemplatur
quae supernaruralicatis illius qua gracia resplender, capur e culmen est.
Longe vero maxime effulser Uniohypostatica, cum quia in se maxima,
cum quia grarix nostrae ee gloriae tons ec origo. Degracia vero praectancia
indigne sentiune, qui eam acceptatione tancum sine proporrione ad slo.
riam disponere arbierantur. Quid caula fuir cur cam taneopere abjicinme,
quam Ccriprura praeconiis rantis excollie? Ebinam Deus quippiam adta
stixium perducie, nili per ea quae proportione quadam apes Rructura con-
veniane. OIndenam Pelagium returabune h opera per praciam facta desti-
nacione Cola, dignirare nulla gloriae respondeane d Nam si proporcio nulla
reguiritur, perinde lerillima guxque bona, quae Pelagionon nesat Eccleliar
aCCCpCatA
fC
Ejusdem
Colucio