# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665034815:0316
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665034815:0316?run=74
# Title: Concordia Scientiae Cum Fide, E difficillimis Philosophiae Et Theologiae Scholasticae Quaestionibus Concinnata ... (shelfmarks Leibn. Marg. 183, Stück 1; Leibn. Marg. 183)
# Folio 308, page id 1665034815:0316
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665034815&page=316
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665034815/jpgs/default/00000316.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

308
E IBE R OV Y N T∞ S
in nils exetOniS, Ce invicem hec exren la contingune, rel nullus incer i1s3
contactus interrenit. Immo vero extenlorum contactum in nihilo exrentio-
nis, ec nullum existere, idem omnino rim rerborum incelligenti ligniticat.
lam si est aliquis extentorum actactus, eum non in nihilo, le d in aliquo esse
necesse est. Punctum aurem cum dicimus, non aliquid inextensum extento
tribuimus, sed lonsicudinem, qua cali nocioni lubjicitur, ultra exrendi nega-
US. Ec cancum abest ut punctum velur Fns aliquid Poticivum sixrenso
insicum cosicemus, ue ne quidem Encis Negaciri nostra sencentia rationem
obcincat: neque etiam Ochamus qui punctum in Nesatione consticuie,
aliud incellexie, quam quod Pocio punctinon in attirmatione alicujus ad
dicamenti ad lineam, led in Cola ulcerioris lonsirudinisnesatione consicten
ret. Alienissimum enim tuille constat ab ea sermonis ex sententia pravitare
quae dudumnelcio quarima, irrepsie. Seu potius ruina irrupir in Scholas,
ut negationes, praeciliones, relationes a cognirionibus ad cognita nullo jure
transterrent. Cumque jam ed progressi sint ur cognitionem appellene con-
ceptum Formalem, rem verocopnitam concepeum objectirum; restar ue
Dicturam dut pariecem Capientiam appellene objectivam, S quando a S-
piente picturae ee Architecturae Audio spectentur. Ouare cum omissis ver-
borum ludribriis, punctum in reipla Nullum Fnspolicire, ut ita dicam,
nexrentum signiticee, concactus in puncto, erit concactus inNihilo, aC
proinde commencitius omnino, ec nulluserit. Ergo, inquies, inexrentico-
onicio nulla erie cum in nihilum cadar (cu Nibil acringac. Hlaud recte col-
liois. Non enim in rem cognitam cadiccognicio, neque illud arrinoit quod
sepenumero proculabest, atque ab acractu, rel accessu remorum est; led tana
cum ad cognicum dirisit cognolcenrem, que quidem directiocansendi Me-
raphora explicatur, quia caecus palpando dirisitur. Ouare puerile arsu
mentum est a Mecaphora desumprum, quod tories ee cantopere inculcant
Philolophi. Cum animalicas, cum punctum incellisitur, ecquid, ajunt, accin-
sicur in objecto: ecqua pars objecti incellectioni responderd quidnam est
illud in quod cadit cognitio? Num parsaliqua, quae pro dirersa d reliquo
distinctione, Res, aut Realicas vel rirrualitas, aur certe Formalitas appella-
cur. Verbum enim Mecaphoricum in Cenlum proprium absurde transtarum,
haecnocionum, et nominum portenta peperit: Clarus aurem et Philosopho
dignus est sermo, venihil actingi, in nihil cadere cosnitionem asseras, sed
rantummodo dirigi cognoscentem, urcuipiam sen sum inesse, vel longum
haud ulera procendi cognoscas. Quo sermone, veluri piaculari quodam car-
mine, inanes illae distinctionum rierualium, ac tormalium, quibus discipu-
l0s Masistricerritane, umbrae fugantur. Jam quia ex ipla circuli pertecti
detinitione sequicur, contactum iplius cum recta, ideoque et Sphaerae cum
Plano