# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1665034815:0331 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665034815:0331?run=74 # Title: Concordia Scientiae Cum Fide, E difficillimis Philosophiae Et Theologiae Scholasticae Quaestionibus Concinnata ... (shelfmarks Leibn. Marg. 183, Stück 1; Leibn. Marg. 183) # Folio 323, page id 1665034815:0331 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665034815&page=331 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665034815/jpgs/default/00000331.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine # Lines: 42 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. D F. A N A L YST. nonmodonostram cogamur exponere. Haec s vidissent Scholacici, ab in- finiri numeri, quo tantopere corquentur, laqueo se Facillime exuistent; cum ea quae nondum existune, ne caneillum quidem esse quo cognitio rermine. tur, ideoque nec numerus conserur, obtineant; Deique porenciam altius extulissene, de lonse subrilius explicassene, si intiniram, Cuum à sciplo Esse illimitacum accipiendo, non ea qua nullum habent, respiciendo dixissene. Noc Neque verendum erar, ne quicquam pocentia riribus derosarene. li in ejul- Deipoien dem natur a Chimaerae repugnanciam collocarene. Perfectior enim est quae ita lecum perteccorum parruum Faera, monstrorum effara Faecundicas; Deumque dive mo- proinde Chimaras non posse producere, porenrice non defectu, sed perte. cienda. ctione len siNenE. 5. 4.3. Fx alio quoque tonce, agendi vim infinitam hansissene, asen- eorum mulcicudine intinica neglectâ, nisi cum sibi antea obstruxissene. Nam Ei veterum securi rectipia, immenlum illud quasi incervallum, quo Fns a non Ence distrahitur, attenro animo repurassene, vim eam quae d Non EsC, quippiam ad Ese perrrahat, insinicam houd dubie judicassene, nisi opinionem aliam praejudicaram rerocare in dubium mecuissene. Nam cum educendi vim rebus insmis rribuissene, eaque rem quae nihil erat, uE esset eftici, docuissene; quam proinde a creandi porencid rantillo discrimine separarene, quanculum est sublidium quod a macerii praectari dicunt, licet explicare nequeane, sed qualecumque sic, renuissimum esse concedune; haud eos latuit nimium rebus crearis finicilque promilene arrogari, ( cam prope a virture creandi, quam infinitam facerentur, abessene. Visum est icaque creandi elerare porentiam, ne Forre nimis educendi Virtutem esferrene. Caecerum cum antiguorum Parrum duthoritarem reveriri porentiam infi- nitam creacione colligi palam nesare non audeane, neque ab educendi vir- tuce, qua par est infinicum a finico removeri distantiâ, sejungere gueane, locum hunc inexplanacum penicus, ec Cummis obscuriratibus involutum esse pariuntur. Me vero nil prohibet infinitarem suam creatori inteoram aequo illaelam reddere, qui Deo soli rem ullam efficiendi Faculearem adju- dicem; caereris aurem, nec tamen omnibus, sed optimis, rem non utbI sed tancum ue alio modo sic, hoc cstnon Faciendi, sed murandi vires addi- eam; neque ipsa mucationeullum Ese, ab eo quod anre fuerac distinctum, emerpere eridenter ostendam, id quod recolenei quae alias abun de disimur haud obleure parebit. 5. 44. Sed e alia quaedam obstrepune, ne actenre audiendo percipiane quo pacto cum rebus mulcicudine de magnicudine tinicis porencia intinita consictac. Duamris enim omnes Deum, sciencia roluntarem dirigente, agCrC ntinita Thuleita.