# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665034815:0333
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665034815:0333?run=74
# Title: Concordia Scientiae Cum Fide, E difficillimis Philosophiae Et Theologiae Scholasticae Quaestionibus Concinnata ... (shelfmarks Leibn. Marg. 183, Stück 1; Leibn. Marg. 183)
# Folio 325, page id 1665034815:0333
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665034815&page=333
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665034815/jpgs/default/00000333.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
# Lines: 49 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

D F. A X AF Y 
decempedas, quas phantalia fusgerie, applicando, dum metam traud pro-
spicir, Deum vere immentum, quippe qui menluram omnem liperec clara
voce pronunciat; aeque ve tam lubrilis invenri Fructus lacius paceac, Deum
prole quoque imasinaria graridum tingune, quam nili numero et indole
sine tine crescencem cosires, infinita fxecunditas mensura carebie, acque
opcima ulcimaque in lucem edira, serilis deinceps remanebit. Caeterum
dum phancalix blandiris, mencem ludibrio, Divinicatem opprobrio ha-
bCs. Alcius extollendus est animus ur digna Deo, recta de incorporeis riam nos
senrias. Dux quidem non expantione, sed operarione corporibus adesse, et citur.
inesse noscuntur; haec aurem quia in voluntare consistie, ex voluntas scien-
rix duetum sequitur, praelentiam pocentiamque mensurus, quo sciencia
pereinsar inguiras oporreat; quam quia infinicis implexam in amentiam
degenerare monstrarimus, infinira qua finsitur rerum curba, intiniex
praelentiae, atque porentia ruina porius, quam mensura censebitur. Oua-
re cum scienrix, praeseneix porentix que nicarue infinitas, scientiam se-
dulo concemplare; hanc ubi procensione quadtam ad intinita, non auctam vis insini
sed oppressam videris, non extentionis intinira, sed illimitatae perfectio- tam evin:
his imasine conspiciendum incelliges: Prir aurem cognicionis illimitatx cic.
perfectio, quam, cum à se lic, nihil limirer, quaque aliud à non elle,
ad elle, illimicaro eraducere sciae interstirio. Deum igicur infinitum vel
unius rei crearione, vel etiam nullius, sed ipsius solius à sciplo exilten-
tis consideratione cognolcas. Ouibus duabusrationibus, et non aliis, per-
fectam ec absoluram dirinae nacurae intinicatem ottendi, cum de Deoase-
retur, expolicum est. Non igirur est necessaria numeri infiniti mensura, im-
mo licet esse posset, non esser idonea. Menlura nimirum ei quod mentien-
dum eA aequari porerir, nihil aurem crearum infinire perfectum Finsi pote-
ric, quippe quod esse quodam aliunde emendicato finitur, potenciam 1s1
eur infinire perfectam, aequalitate creata dimeriri non licet. Ouare cum
faecunditas infinira proceniem sibi parem, Cuique mensuram exhibet, suam
iplius nacuram increatam, atque ea re undique incerminatam accribuie, non
aliam ex nihilo prOCreaE; quae quia a nihilo est, cum eo quod à se est, ne-
que exaquari; neque ulla ratione comparari quear; atque idcirco proinde
lineam puncto, superticiem linea, aequerem increatam creata metiricone- Iimum
ris. Ouod sirem ec numero ulcimam, de dignitare maximam procreatam in-
celligas, Faecunditacem intinitam non modo ad exhauctam, sed si crean-
di ex nihilo modum excipias, mulcitudine rerum vix tenvirer expres quin ni
lam intellises, haud magis quam s punctis exempris lineam imminutam, hilnon s
vel compolitis repraesentatam esse Anxeris. VIFiOnC reTUI PATEI RUTEM creacrice
Potentis
Pex Scien.
ASCitAS
e creandi
maximu.
Bc minime
 sebus
alferitur.
sciencia
escem detimaba