# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665034815:0352
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665034815:0352?run=74
# Title: Concordia Scientiae Cum Fide, E difficillimis Philosophiae Et Theologiae Scholasticae Quaestionibus Concinnata ... (shelfmarks Leibn. Marg. 183, Stück 1; Leibn. Marg. 183)
# Folio 344, page id 1665034815:0352
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665034815&page=352
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665034815/jpgs/default/00000352.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

344
L I B ER EDY N YDS
et populo innumerabili authoritare divina curpirer abutentem pateretur il
lude. 3d Toc decepcionum relur anlas lua manu porriseret? Suadet igia
cur dirina reracicas, ue omnia quae Moyles a Deo dieta celletur, ea can
quam verba Dei, non hominis lumma cura, et reverentia audire, crede
re, rerinere relim. Sic isirur perluasum habeo, neque alirer mihi pariar
perluaderi; nihil enim praevideo quod talem mihi restem suspectum redu
dat. Flanc aurem animi aftectionem, qua se Moysi reluri Masistro, Dei
dicta Fidelicer exponenti, subjicie, Fidei propria, perfecte, et Pheolo-
sicx actum nesare quis audeac? Neque enim pieras decst, neque sabili-
cas, neque minor in hoc quam alio, quem Fidem appelles, abnesationis hu-
milicas; in co isieur nec Cupernaturalitas deliderari porelt. P’ostremo quod
Tuadet, quod docet, quod intellectum illuminae, atque eriam terminae, (I
et hoc quoque Aagitas, est divina veracitas. Pali Fide imburus, Moysen
denuo auditurus accedat, atque inter alia quae a Deo dictata craduneur,
etiam opera quae riderant admiranda, rericaris esse pisnora dicentem audiato
Iloc isieur pariter credet, ac exrera. Duonam veromodo. Nempe pro.
positionem unirertalem materixe applicat singulari. Credidie omnia qua
Moyles dicturus crat, credir erso quod nunc dicenrem audic; qua vero
ratione univertale judicium, eadem urique parciculare nititur, non isicue
se binx mutuo rationes probant, illam haec, hanc illa, led provolitiones
duxe unirertalis ec particularis una eadem que rarione probaneur. IIOC cer-
eo loco praeter argumentum in lignis veracirare divina firmatis policum,
quod incellectum reluctantem trahat, caligantem illustrer, nullum inve
nies. Nili Morses ligna, quae veracirarem dirinam velut obligatam, et
oppioneratam ostendane, populo contuenda proponat, tamersi millies cla
mec: FIaC dicie Dominus, Siona qux videris vera PunE, nemo id veluci
dictum a Deo suscipiet. Proba Deum dixisse reclamabune, et religione,
qua par est, recipiemus oracula. Ouo aurem argumento se dirinae verica
eis incerprerem universalem ostenderit, eodem lingula credenda persuale-
rit. Sic Moyh loquenci reteres crediderune, sic nos Ecclelia docenticre
dimus.
8. 58. Principio fde quadam universali, penitus pertusum habe-
mus quod Ecclelia a Deo dictum fuisse declarat, id ab eo reipsa dictum
fuisse: neque haec est minus propria, et perfecta Ades, quam qua Moy-
Ten receres acceptarunt. Neque enim masis illius, quam Lccleliae restimo-
nium veracieare dirina cernimus oblignaram, cum haud minore summae
reritaris dedecore Rcclesia, quam Moyles Falleret. Porro Ecclelia le
doctrinae a Deo jamdudum cradieae Cultodem Adelem, d InTesPrerem
protitetur, neque aliam resulam, qua sine errandi periculo distortam a
rect.