# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665034815:0353
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665034815:0353?run=74
# Title: Concordia Scientiae Cum Fide, E difficillimis Philosophiae Et Theologiae Scholasticae Quaestionibus Concinnata ... (shelfmarks Leibn. Marg. 183, Stück 1; Leibn. Marg. 183)
# Folio 345, page id 1665034815:0353
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665034815&page=353
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665034815/jpgs/default/00000353.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

recta dijudicem, omnia undigue perlustrando reperio. Doctrinam hanc
Dei veram, cum alibi, cum parce longe maxima in libris quibuldam, quos
fcripturam Canonicam appellamus contineri pronunciae; illius isitur
Colius authoricare permotus, his librisuri Dei verbo sidem certam habeo,
cum aliud praecerea nihil, quod indubitato perluadeac, reperire queam;
auchoritatem autem ECclelia, veracitas, guae signis illucer, Dirina conci-
liac; haecisitur una ratio intellectum adducit, uc id omne credat esse ver-
bum Dei, quod esse Dei rerbum Ecclelia declarat; eadem isitur (u2-
dec, uthoclisillarim, quo Ecclelia Columma veritatis dicitur, d Deodi-
ctum, ideoque verissimum esse credat: nullum iritur ex eodem in idem
cortuolum recressum, Sed rectum ab universali ad singulare progresuM
vides. Juaproprer Eccleliam verba Dei proponendo non esse Fallacem,
quia serintura Columnam veritatis appellat, non est mihinora ratio cre-
dendi; sed ejusdem tantummodo ad hoc, inteF CxTOrA quXe Ecclesia resta-
cura Deodicta, credendum applicatio. Fst tamen ratio nora ad convin-
cendum Haerericum, cui praecer Rcclelia signa, etiam scripturae verba
aliunde ipsiprobaca in mentem reroco. Mihi quoque licet non Adei cer-
ex, opinionis tamem probabilisargumentum norum tusgerit; nam ma-
ceria, Aylus, multorum inhacre, licet in aliis permuleis dissidentium,
conspiracio, conjecturae verilimilis momentum habent. Caeterum licet in- Conre
cer Kceleliam, et Moysen nihil intersic, quod ad progressum mentis acti- nienria et
disserentia
neat, quoad certam, solidam, et perfectam de verbo Dei, _t VeriTALCFCL, intet EC.
Eidem everacitare dirina proponentis auchoritarem confirmante, perre. clesiam d
nias; atque uc lingula quae que propolita, eodem arsumento, sire objecto for- Moyter
PFOPOMCH
malicredas, quo proponentem acceptas; circulique, sive arsumentatio iem.
nis in seiplam redeuntis, errorem erites; atque ur dubitationes insuper de
verbo Deiad resulam rivam, relurolim adMoxlen, ee luccesoresrela-
ex sunc, discoprandasreteras; in aliis camen diserimen haud obscurum
apparet. Moyles nova multa a Deo nunquam antea dicta proculit: RC
cleliatantum antiguitus dicta recolir. Moysi Deus vel Sonum auribus, vel
speciem oculis, vel illustrationem animo singularem impressie, quibus
cum libi loqui pertentisceret: haec aur similia Pcclelia non seneir, dum
verbum Dei verum, veramque sententiam rerbideclaret, sed DeoaMi-
Rence potius, quam alloquence non Fallicur. Pa tamen in Ecclelianon-
nulli sentiune, sed eorum quae privarim audiune, non lunE à Deo
consticuri praecones publici, quibus nos certa hde credere FeneAMUT;
licet iph, cum signa indubitata sunE, credere debeant. In Ecclelia
multa conquisitio fit; quid scripeum, quid cradicum escriptura, Patribus.
La
D F A N A F YS1