# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665034815:0368
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665034815:0368?run=74
# Title: Concordia Scientiae Cum Fide, E difficillimis Philosophiae Et Theologiae Scholasticae Quaestionibus Concinnata ... (shelfmarks Leibn. Marg. 183, Stück 1; Leibn. Marg. 183)
# Folio 360, page id 1665034815:0368
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665034815&page=368
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665034815/jpgs/default/00000368.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine
# Lines: 48 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

X. I B E R Q V IN Y D S.
ferret; rationem tamen generalem anricipatam animo rerinebat, quod mulca
Pollne virture dirina, vel anselica, aliter apparere quam line; ac proinde ni-
hil amplius quam, apparet homo, ergo est, nili quid exeraordinarii (ublic,
consecutione legirima concludebat: llanc aurem judicii suspentionem, con-
dicionalem, rircualiter Caltem, de implicire, ur logui soles, negare non po.
res: nam incerrogacus quispiam in re simili, an res alirer quam sine apparere
queane, satim annuerer. Sed exmeis principiisres clarior eradie; eum quid
nocitia acquilica, quacenus ad menrem spectat, eadem semper actu manet,
quond concraria succedat, quam hic nullus exspecter; hoc itaque semper re
EinCE: Possunt res aliter apparere quam sint: cum quia judiciu nUEU COCO,
_ praecipici, quo parrem alteram, altera penitus rejecta, mens eligic, conti-
neri non posse docui: sed judicare est videre rel scire: duo porro ridet, aut
dejudi noric: Primum el, id hominem plerumque pucandum quod hominis For-
mam octendat; alterum est, secus aliquando contingere: Duoisitur judicia
lune, qua paribus rationum libraca momeneis, dubicatio rocantur; si mulco
graviora Cune quae hominem porius quam anselum esse luadeane, roce qui-
dem absolure dicimus; Fshomo; mente tamen lacet conditionalis appen
dix. Iisi quid exera ordinem communem accidic; idque non virrure tantum,
Ledactu, quia nociciam iltam nunquam amilerat, quam ramen supervacaneum
eset in propolitione qualibet verbis etterre, quia istiusmodi cunctis annexa
cornolcitur. Ouocirea species, Eire orsani senrientis percussio, minus, quam
habitus ad errandum inclinat, non modo quia habitus elt errandi caula proxin
ma, aeque ad hunc solum tinem ordinata; verumeriam quia species tanrum
movet, uc plurahominis, quam angeli signa extare pronuncies, in quo nihil
Falh concluditur, aeque ur iphius tanquam hominis opera uri relis, quam
cum abunde praestet, neque judicando, neque experiendo deciperis. Ouin-
immo li cui se Diabolusequi Forma listeret, non tam speciem primo objectan.
do, quam equirantem poltea deterendo, sire quod forma alsumpea promilé
rac negligendo, Falleret. Speciestamen hujulmodi Falla, vel Fallax dici (0-
lec, rel quia muleos per imprudentiam Fallic, rel quia ex animo Fallendi
procedit. Deus aurem à Fallacia cam lonse remorus ett, ue neque inconia
derantia illa praeceps 2b ejus decreto, sed ab Adami peccato Aexerir.
8. 69. Sed qui statum nacuca pura, non minus ad Fallum, et malum
seiexicio. Pronx Cinxerune, quam quod in hac corruprxe conditione sentimus, judicium
in nucu, ex Fallrarem in ejusdem difformitate collocant; cumque a specie Fal-
lace rel necesario lequi, rel non line remerirare suspendi auEumanE; lrancque
aliis, nec a Deo speciem, et opera lingulari, ex sine ullo erroris ancidoro, immiccipolle
non dubitane; eidemque actum tam Fallum, quam malum, nobilcum una
candi A-
cull.
ATulei
uca 
fuaden.
Ea docent
Gux 1a.
enen nec
sibi per-