# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0025 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0025?run=74 # Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183) # Folio 7, page id 1665036141:0025 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=25 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000025.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine # Lines: 40 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DE R ESURRB CN. EJUSD. CAR N ZS. Oui amar patrem qui marrem suprame, non est me dignus. Verum ista nunc Pretereo e quae reconditamagis sune ec praecedenti disputationi at- finia perlequor. VII. Marsolibrimajoris, cui Mosispentateuchon inseriptum sic, tancus elle pocest, uc à lacere roluminis aliquo ulque relecta charta norolibello conticiendo materiam prxbeat, cui historia Ruth inscri- bacur. Adeoue, quamris paprrus haec ab illa delumea fuerie, po- lteriorcamen liber a priori distinguatur; alias res continear e ab alio lexunomen accipiat. Oux partium extremarum decractio priorem librum, licet nulla ejus pagina intacta relinguatur; haudquaquam mucilae. VIII. Similiq; ratione in riro adulto cantamaterixe copiaprorenie, ur separacum inde semen (qui semen decisum rocane, comparationem nostram cum praecilo marsine halt parum jurant) cunctarum corpo- ris parrium quasi exitome rel rudimentum, noro corpori humano Sieendo inser riat, cui peculiarem Deus animam infundie. Oua qui- dem generatione tantum abest ur generantis incegritati e pertectio- niquicquam decedat; uchaec porius ex illa perspicue demonstretur. Prnocandum ekt, corpus humanum deciso lemine ne minui quidem, uci liber relecto margine angultior reddirur. IX. Finc perere licet illius quastionis solutionem, quomodo pri- mus Adtam demta colta, parte Cui corporis, manserit integer, nec mucilatusullomodofuerie, dum Erae corpus inde tabricarit Creator omnipotens, quam rirencium maerem idem ille rerum Opitox no- radtonarie anima lexuque disererit. Et Poltea Adam eam os de osibus excarnem de carne sua esse recte agnorie Crenel. 2. L. Inde etiam discitur, quomodo Deus reluscitando MOrEUOS hominis ab Anchropophaso Fortassis derorati parces (quo exemplo uruneur quiejuldem numero carnis relurrectionem impugnanE) de- roranti adimere cundemque nihilominus integrum conterrare ra- leac. Nempe si rel omnibus derorantis membris ex derorato aliquid accellerie, quid nitacilius Deus inde illud eximat, inEOOrO MaHenCE derorance, quam Fortehibliopesus aliquis libri marsinem quadan- tenusrelecando, cunctis quidem ejus toliis aliquid detrahie, libeuum tamen nulla parte mucilat. XI. Ouin imo contingere porel ue margo libri (in tolio, ut lo- gunEIE) canex sic capacicaris, uc ab scita chareanori libri (in octaro) materia hat, cujus excremirates denuo relecentur ad libellum (in de- cimo