# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0032
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0032?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 14, page id 1665036141:0032
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=32
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000032.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
# Lines: 41 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

14
CE A D D E R C F E DFS P. T.
prudemci, cur nue hanc aue illam in dubium revocarer? R esp. NCg
Daneur enim alia, quae ipso Nacuex lumine claca (UHE, X FameI
quomodo siIL CONSiCTAHE Vel CONjUNSANEF, maxime obseurum.
LX. Br. Onancum ad Deum actinet, certissime norimus, eum ab
xeerno omnia decrerisse, ec in temmpore ad omnes actrs COnCUEre
re; e quantum ad nos, optime etiam scimus, esse in nobis tiber
tacem, e mulea continsenter heri. Actamen quo pacto ista duo in
concordiam redigi queane, minime comprehendimus.
II. Annon Facile contingit, duos ur habens amicos (sicuti 70-
nachan ex patrem Saclem ex Daridem amicum habuit) de quorum
in ce tide ac benerolentianon dubites, licet, quomodo inter ip (os
conreniat, ignOreS? Talis interdum ense ridetur qui medium et
anicum verisque dissentientium partibus se praebet, Neueralem
rulgo quem appellane. Eccur rero non postis similiter duas Forere
indubitatae rericaris sencentias, criamsi, quo pacto illae inter (e Con-
Cordene, non latis explicare raleas ? Cum pollis, inguam, ita Volun-
tate conjungi duobus, cur non ex judicandi faculcate? Namin ro-
lendo eamando, aequeac in judicando, seu aftirmando ec negan-
do; lario quadam mentis ad objectum in idea apprehensum per.
cipitur.
TII. Inprimis autem de iltis hoc intelligi relim sententiis, qui-
bus aliquid de eo, quod est Infinicum, Racuieur. Cum enim ral-
dC fNIES SIE CaptuS noster, nunguam cantum nobis arrogare de
Demus, guasi comprehendero Intinitum possemus: praesertim cuuim
ApostoluS T. COr. 23: 9. diserre altirmet, nos in hac mortalitate
Tolum ex parte cognoscere, ex parte prophetare; e Regum Capientit(I-
nus salomon mysterium, de quo in praesentia asere incipimus
comprehendi ab homine non posse, sacis indicet rerbis illis Pro-
verb. 30: 4. Duod est nomen bujus, e quod nomen filis ipsius ? Si no-
veris e
IV. Si non tantum res singulas seortum, sed etiam nexum ea-
THdeM FCHCFEMUS, HON EX Parte, (ed CZ TOEO COgnOICOTCMMS. SIIF
ficit ad veritates fidei cordi infigendas scire? in uno Fundamento
eas conrenire, licet quomodo incer le conreniane explicare nelcia-
uS. Capides in aecificio cohareHE, quaMriS INtOF le OIHCS nON
COnGTLAHE. Propter dirinae rerelationis claricatem Calutiferas ani-
mo veritates accepeare tas est. Propter isnorantiam nexus, quo
cumiis, quae norimus, derinciuntur, eas repudiare netas.
V. FTinc