# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0044
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0044?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 26, page id 1665036141:0044
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=44
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000044.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

CE A B DER CTF DFSD. TTI.
talia ac canta derexentis rericas ita clariiis elucescet. FPorumque ar-
dumentorum animadrersionem ex considerationem opus esse fidei
e dictis ac dicendis clarum crader attendenti.
III. Videntur autem ea quae diximuis argumenta non tam e Chy-
micis, Phylicis aliisque particularibus rerum corporearum princi
piis, quam parrim quidem à ratione communi Lntis acque BOni,
parcim rero a Substancix incellisentis ec rolentis natura generacim
spectata desumi polle.
TV. Cum enim DeuS MAXIME (IE EnS, utDOte Fehova, de quo
nullum esse negari porest, cujus xternum esse mentione praeteriti,
praesentis ex fucuri Scriptura nobis depinsit APOC. T: 4. qui est, qui
erat, e qui venturus est; cum idem sic maxime bonus, utpore ipsum
Cummum Bonum; cumque pertectistimus incellectus, perfectissima
Voluntas ad dirinam ejus naturam perrineat, Facile huc propende-
us, ut ea, quae cum in Ente _ Bono, tum in Nente cogitante
generaliter atque unirerse deprehendimus, etiam Deo actribuamuISs
quories nimirum illud sine imperfectionis ullius additione Facere
nobis posse rideur.
V. Et sane Scriptura ipla sic ratiocinandi occationem nobis sup-
pedicat. Nam cum in 55. hoc mysterio explicando utatur rocibis
patris, filii, imazinis, generationis, fulgoris, verbi, sapientia eCC. NON
ridemur ab ejus mente aberrare, si roces iltas ita accipiamus, ut
solent accipi inter homines, cum aliis quam plurimis rebus impo-
nuntur: dummodo r. imperfectionis omnem significationem pro-
cul inde remorere Audeamus, ex 2. ampliorem eis ex sublimio-
rem significationem eribuamus, quam in Creaturis habere poNunE.
Nam quod Theologi obserrant, nomina multa emedio sumta, in
Theologia aliquid amplius ex magniticentius denotare, quam in
rebus hujus seculi, id maxime rerum esse de iis rocabulis, quae ipsI
DeO FribLntE, nemo ambigat. Flinc Deus solus sapiens dicitur,
solus habere immorralicarem altirmatur, quoniam in plena significa-
tione talia actributa ipsi Soli conreniune. Parque est ratio hujusno-
minis, Ens, ec similium.
VI. Adhaec omnium ea consuetudo Theologorumest, ut ana-
tura entis, boni, reri, Capientis ecc. argumenta perane, ubi de
Deo agitur, quoniam ilta omnia Deo non minus, imo magis et
iam, quam aliis rebus, ex sublimiore sensu, uri diximus, con-
venime. Oui huic adrerlatur rariocinandi methodo, is S. Scri-
PEIEX