# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0054
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0054?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 36, page id 1665036141:0054
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=54
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000054.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

C E AD DE R GEF DESD. V.
in charta vel animo ejus habeat apocraptum ec imaginem. IIla
communicatio, quae in distributione parrium consistie ac prius ab
hominibus corniea rerbis parricipare, imparriri, mirreilen) originem
dedic, minus pertecta est, quia ex communieans parte aliqua pei
ratur, ec ille, cui bonum sic communicatur, parcem duntaxat il
lius accipit, non tocm. Sed communicatio haec, qua MIlla parS
boni amiccitur, incerdum quidem umbram ec restioium bonican-
cummodo ponic: ac quae consiltie in imaginis rel similis aticujus pro-
ductione, perfecta cst, quoniam communicans quidem nihil oirni-
no perdie, deille, cui tit communicatio, bonum non parcicipat
Toluim, sed roticipac. FiE quidlem FAHEO reriiS, quanto productum
produicenti, apograptum aurograptio, imaso exempluri luo ma-
ois respondet _ Contormatur. Polterior haec communicatio etiam
perpecuari potest, prior non item. Libri enim tolia incer alios
distribuendo minuis, adeo uenihil tandem relinquatur quod com-
municare possis. Regui librum A describendum tradis, eundem re-
tines inteorum, quem ilta ratione, inter innumeros communicare
Poces. Ft quemadmodum prxestantiora bona sunE, que ita commu-
niCaNEuT: Sic est communicatio haec priore multo desiderabilior.
Ecquis enim non malic libri cocius apograptium, quam aucoora-
phi partem habere? Si Rex eftigiem tibi liram donet, sratius ac
honorificentius donum ribi obtingere nequeat. Sin ille nolie le ri
deri, depingi, effiriari, aut facies ei minus pulera eA auE animus
inuS BONUS.
VI. Flinc iritur pro summi Boni in Deitare communicatione AF-
oumenta peces direrla, ex contra heterodoros urgebis, ut ride
anE omnes, quam admirabili ratione cuncta hic ad idem proban-
dum conspirene naturx principia. Oux inter illustre illud est, prae-
stantiora bona esse, qua communicari cum aliis sine amissione posunt, qu’am
qua ita communicari non posunt: quo nomine diritiis praetereur scien-
tia, quippe quae non incipit abesse, sed efticaciter in iplodocente
demonstratur inesle, dum alteri traditur; qua que Ctabilitur _ con-
firmatur pocius, quam amittitur vel mminuitur ilta communicatio
ne. Oggeres, scientiam discipulo non mumero, sed specie Colum
eandem à praeceptore tradi. Regero, in eo non posse hoc exem-
plum ad generationem dirinam applicari. Nam primo, argumen-
ta, quae Dei probant unitarem, non permittunt, ut essentia diri-
un sic Filio communicata esse stacuatur. Deinde, cum doctorem
docendi-