# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0058
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0058?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 40, page id 1665036141:0058
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=58
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000058.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
# Lines: 41 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

4C
CE AV BF R TF DESP. VI.
jam intelligimus, quam communitatem istam.
V. ProFectO, si Dcus ad sloriam Cuam pertinere judicarie, in
creatione Mundi non solum corpora; rerum etiam resintelligen-
tia praectitas etticere, a quibus agnolceretur, amaretIE, Praedica-
retur; nos minime decee judicare, anre mundi creationem ab a
cerno nihil fuisse in gloriola Deirate productum, a quo ipsa agno-
sceretur, seu, quod nobis in praesentia rantundem ralet, nullum
fuisse dirinae gloriae fuleorem, FICbr. T: 3. Paulum distat inertia oc
culta rirtus, inquie FToratius. Oui egregiasinsenii dotesnon pro-
fere in lucem, similis illi est, cui nullae Tunt doces. Et Ecclesia-
Ricus Cap. 20: 3F. teltatur Capiencix occulex aeque ac thelauri abdi-
ei nillam esse utilitatem.
VI. Duod Si ampliore cexritudine roborare tuum vel alterius a
nimum de locietate vel comunione illa, quae in una Deitaco est
multo jucundissima, relis, ulterius urge argumentum à sapientia
peritum, quod cangere modo caepimus. Sapiens nunquam Tolus,
nunquam erictis; ac luis semper laetus se paleit cogitationibus: quo
sensu Scipio AEricanus dicere solitus, nunquam se minus solum, quam
cum solus eset. Ouam ejus rocem Cicero initio lib. 3. de Ofi. extol-
lit ceu magniticam, ac magno riro de Capience dignam, We quae
declarat, illum ex in Colicudine secum loqui solicum ecc. Similiter
Si arbitreuT, Deum ita Tolum semper exstitisse, uc tamen (olus
Faerie nunquam, sed ab aeterno secum locutus ec. Carim inrelli-
remus, internum in Deo Sermonem esse semperque Fuisse. Nempe
hunc Sermonem esse credimus illum, qui jam erat in principio apud
Deum TOlr. F: 2.
VII. Idem conficies, si Deum sine perfectissima cogitatione nun-
quam esse aut fuisse animadrertas, quemadmodum Cicerolococi-
tato illud loqui Scipionis mox explicat per agitationem mentis in-
veltigationemque carum rerum, quas cositando consequebatur.
Et Anticthenes rosatus, quidnam ex Philosophia lucratus esset,
mecum, ait, colloqui pose, uc est apud Laertium initio lib. 6. Ne-
que alia incelliguntur nomine soliloquiorum, quibus pias animas i-
dentidem sarilas norimus, quam cogirationes, quas mens apud
lemetiplam habet. Cogitationes porro ranco lunt nobiliores, quan-
eo praestantiorum objectorum sunc imagines quantoque pertectius
Ca repExsenEaNt.
VIII. Mens aurem Capientissima, hoc es, dirina quodnam Po-
t