# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0065
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0065?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 47, page id 1665036141:0065
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=65
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000065.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DE SS. TR IN L Y A Y B.
aliquis simplicirer cogitare de Deo, non distincte cogirando de
cali Dei Imagine, sicuri olim vel eriam hodie mulei fecere faci-
uneque Philolophi, aliique omnes, quories abstractione quaclam
meneis Deum contusius ue unum, non simuluctrinum; uri Deum,
non uti Patrem apprehendune; actamen si quis policire aftirmet.
Deum unquam exscicisse sine Imagine sui Cimillima, is eo ipso ne-
sabie, Deum Cui ipsius clarictimum distinctistimum que semper ha-
buisse intellectum. Aliquid enim perfecte intelligere, nec tamen
illud sibi distincte repraesentare; vel aliquid sibi repexesentare, nec
tamen imaginem ejus certam ullam formare, a’ousala nobis (unE
Nobis inquam, qui rocabulis ad actus mentis nostrae designandos
inrentis, cum de Mente dirina usurpantur, non portumus cam
Signiticandi rim derratiere, quam non ridemus ullam secum im-
pertectionem tralere, ex Disp. 3. Th. 4. 8 (e99.
VIII. Imo Si quis puret, Deum aliquando sapienria ilta (uaca-
ruisse, is Sapiencissimo A non Capientiam omnem, (eo quod DeuS
est omnia, seque cognolcendo cognoscie omnia) lalrem primam et
Potillimam Capientiae partem, quae est sui ipsuscornitio, derosa-
bic. HIoc aurem, ne eriam prius illud de Imagine, cum absurdi
Simum sE in auribus noctris ex cosirationi humanae adrersetur
nemini ad esse Dei nobilissimum vel taneillum accendenti in men-
tem renire queac. Cesre Christiano homini, quancisper claram ee
nocam verborum significationem, uc Cacris Liceris, quae ad sim-
plices crudiendos apea nacae sunE, receptam admierie, neque aliam
sibi aliisque obscuram ec ignotam iis altingere laborat, in MentOML
renire non debet.
IX. Ouod cognitionem sui ipsius primam ex poristimam Capien-
lix parrem esse dixi, id ueigue verum est de eo, de quo hic at-
FEMatuT: cum Deo prius auc porius objectum detur millum. Ne
que rerum esset illud enunciatum PTal. LFF: 20. principium vel prae-
cipuum sapientiae esse timorem Fehova, nisi etiam verum esset illud,
quod hoc loco de pexcipua Capientix parte, quxe sumul est cota (a-
pientia, aNeruimus.
X. Denique intantem vel mucum hominem annon imperfectum
veristime omnes judicamuse Aeille tantum sermonis externi ulu de-
Situitur: incerno mentis verbo non ideo priratur. ArbitrCEuIT i-
situr unusquisque quantam _ quam summo Ence indignam im-
perlectionem Deo adscribane, qui eum ab sque sermone suo interno
ec xeterno