# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0070
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0070?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 52, page id 1665036141:0070
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=70
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000070.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

CE A D BE R GTF DESD. VTI.
quos mierieur. Flac omnia in Filio Dei excellentistimo inveniri
1oo, quis ex tractenns dictis non concludace Naciricacem si
Spectes, Dei Pilius est. Sapienciam, ipla Sapientia est. Ouomodo
merencem repealentet, quaeris, perfectistima ejus smazo est. Ouam
diligenter Parris mictentis mandatum obserrarie, intCrrOBIS, id
ex his 55. Licerarum restimoniis intellige, Matt. 26: 39. ubi nOn
Cuam, sed Paeris roluntarem heri cupie; Philipp. 2: 8. Ubi PATI
Factus obediens esse dicitur usque ad morrem, ortem autem cru-
cis. Vide eC PCal. 40: 7. Toh. 10: 18. Friam noctibus erudierunt ipsam
renes ejus PTal. 16. 7 l. 7. hoc es, consilium Patris adeo Fuit intimis
ejus cogicationibus ec atlectibus intinum, ue ne in Cumma quidem
auxiecate illius Euerie oblitus. Quam gratus acceptusque exstiterie
iis, quorum gratia mistus erat, inde perspicis, quod illis altimila-
tus tuerit in omnibus, excepto eo uno, quod homines à Dc0 a-
lienebat Fla. 59: 2. Peccato. Prolixe hac de re disserentem audi A-
Poltolum FTCbr. 2: 22. Segg. Frujusmodi isitur Dei Legatum vel
angelum esse, pexesupponie, esse Dei Filium. Nempe sicuti in
tuumanis rebus aes nacuram imitatur, eC Fchica Phylicam lequitur:
ita in dirino hoc negorio quae de Deo nad oinorouiar dicuntuE, fun-
daneur in iis, GUX CI COAVEHIUME nara quo, uE in sequentibus
Saepius ridebimus.
ZXIII. Ouod si quis porro bona doctorum ac docilium homi-
num pace rosare relie, cur Deus hanc sui perfectistinam Imagi-
nem, hanc aeternam Sapientiam, non Filiam, Ced Filium appellarie,
cum illo rocabulo non minis quam hoc imaso sublistens denore-
tur, _ Filix appellatio magis cum Fchnicorum Pheologiaconre-
niac, in qua Sapientiae Der Pallas seu Minerra dicitur; improm-
tu responlio cA: ut pertectistima quaeque, sicuri par, est, de la-
crolancto hoc mysterio cositaret animus humanus, nobilioris sexus
Parris es Fili, non ignobilioris Marris es Filia rocabula dirinx pla-
cuisse lapientixe. Fichnici Deas habuere, non actendentes, Finci
summe pertecto male applicari lequioris seus appellationem.
Conter cum hac quaeltione atque responlione, UEMCUEFaM PERPEO-
pere curiolitatis damnes; initium capiris leptimi ad Hlcbrxos, ubi
Chrictus cum Melchiledecho comparatus intelligitur esse sine Matre,
quatenus est Filius Dei. Nempe licuri in dirinis negatur esse Ma-
cer: ita pari ratione negatur esse Filia.
XXIV. Pracerea cum generatio dirina ad similem omnino et
aqua-