# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0074 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0074?run=74 # Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183) # Folio 56, page id 1665036141:0074 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=74 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000074.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine # Lines: 40 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. CE AV BEROTFDESE. VTTI. eius actum acque effectum esse tribuendum tanquam suum, à qua EOLIS; quantus quantus est, orisinem habet, quam illi, undeex Parte Colum prohcilcitur. VITI. Adtiac, licer filii hominum a parencibus, a quibus ge- niti, habeone Cuum else, plerumque tamen non a genitoribus, led ab aliis praeceptoribus accipiune bene esse, qui alteri quas COrLII parences hunc, crudiendo infancium animmos ex ad hunmanitatemm tormandto. At Filius Dei non alium Patrem, alium Doccorem à Onoscit. Nam Pater ei monstrat quaecunque facit, ut ea similiter faciat Toh. 5: 29. 20. X catantum loquitur, quae Pater iplum docuit Iol. 8: 28. Nempe cum Filius Dei sic Sapientia Patris, in Patre _ à Pa- tre omnem habet Capientiam. IX. Ex quibus incelligitur, quam rere Chriltus ROm. 8: 32. Tilius Dei proprius _ Deus Pater ejus proprius Tol. 5: 18. appelletur. Cum enim proprium opponatur communi ee alieno, omnelque filii hominum ea qua dictum est ratione ad plures parentes rele rantur, neque ullus ita sit hujus Alius, quin limul alterius quo- dammodo dici poltie; millus homo sic Dei Filius, quin simul ho- minis auc terrae Alius; Filii Dei aeterni haec est prxrosarira, quod intuitu dirinitatis suae non nisi ad aeternum Patrem, ut patrem suum, e secuncum esse e secundum dici, retertur, ue solius Dei rerus e in omni nominis proprietate filius, nullo moco et jam sic alterius. Nam eriamsi Ailii appellatio multis communis esse rideatur, Filis camen Dei nomen ommino proprium ele, uti ipsuS Dei nomen proprium: cum hoc loco non late de seneraliter, sed Aricte e proprie accipendum sic. Idem vero Filius Dei secundum humanitatem spectatus ec Daridis ec Marix aliorumque tilius re- cte in Scripturis appellatur. L. Accedit alia ratio, quare Christus Filius Dei magis proprie dicatur, quam Ilaacus rel ullus unquam alius filius hominis dlici que- ac, quoniam omrmoca aquialitas de limilicudo, qua Patrem sEI coelestem ad amullim refert atque imitatur Dei Filius, exemplum simile non habet ullum. Ouo arsumento eriam veriis rmogo Dei nominatur, quam ulla in orbe res alia vel Dei rel alcerius rei ima- 30 dicatur. Inter homines alius retere parentem animo rel mori- bus, alius corpore vel corporis aliqua Parte aUMEAIRE, nIIUS III omnibus tam corporis quam animi bonis, ec iv(is quoque exter nis patrem suum prorlus inctatur. Solus Filius Dei est character subsistentia