# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0089
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0089?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 71, page id 1665036141:0089
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=89
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000089.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DE SS. TR EN F P A PF.
Aus a producente, senitus à gignente, ut imago perfectistima ab
eocujus est imago. Ouxe tribus istis modis, generaliter nempe,
specialius ex specialistime expressa, ex iis, quae in superioribusira-
ctata sune, per se intelliguntur. Cerre Apostolo FTebr. I: 3. ColoT.
T: 25. Pacex ex Filius in dirinis distinguuntur, tanquam inosaors
_ Xacantie vel cincor ris vnosascus: quibus rerbis ea quae dixi
Omia COnTIMeNEUI,
VII. AE sune qui hac responsione ceu nimis generali minime con-
centi, ad certam Distinctorum speciem Deum Paerem ex Filium
censent esse rerocandos; quorum in exatiam sc liceat argumenta-
Fi: Omne illud quod sub genere aliquo continetur, ad cerram quo-
que generis illius speciem distinctioris nocitix caula reterendum est.
Atqui Dei Patris ex Filii distinctio sub genere dictinctionis conti-
netuT. Ergo ad certam distinctionis speciem accuratioris nocitix al-
sequendae causa est reterenda.
VIII. Sed perrelim eso scire, an plus incellisas de illa distin-
ctione, distinctiorem ejus scientiam assequaris, si realem vel moda-
lem rocari audias, quam (I illis sIS CONTeNEUIS, quae th. 6. PoluimuS.
Ouin imo contendo, me specialius ec clarius quid illa thesi dixiste,
quam illi dicune, qui simpliciraris aur superstitionis nos arguere
amane, quod ad infinitum detiniendtum ipsorum ore _C MOTO NOI
utamur. Oux obserratio in aliis quoque Pheologix capitibus lo-
cum habet. Saepe certe per comparationem melius explicatur ali-
qua distinctio, quam per relationem ad certum genus: CX. gr. AI
dicantur essentia e ens distingui, ut humanitas ex homo, rel ue ab-
stractum es concretum, plus animus tuus ca de re percipit, quam A
essentia ex ensracione distingui aftirmentur. Ouid? quod posterius
hoc, quo certum distinctionis notatur genus, rix quicquam ex-
Plicac, nisi prior illa, quae ex specialior, comparatio adcatur.
IX. Ad syllosilmum rero propOsIcu UE rerertAE, primo qui-
dem ejus majorem nego propolitionem, concrarium afterens exem-
plum. Nemo quipre dubitat, quin unitas opponatur mulcieudi-
ni, ec tamen ob transscendentalem Unius _ Mulci nacuram ad
certam oppolicorum speciem restringi non polsunt. Unde Capien-
riores Mecaphysici dicune, quod Onum _E MuIEM OPPONaNEUIE
ut ens ex entia, non autem quod priracire, contrarié, contradi-
etorie vel relatire sibi mutuo adverlentur. Simus igitur _ nos s-
mili relponsione conrenti, ubi de Patris et Filii distinctione quae
LII