# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0090
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0090?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 72, page id 1665036141:0090
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=90
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000090.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

CE A D BE R CFF DESP. Z.
ritur, e credamus smiliter, proprium omnino illius distinctionis
modum captum hominum ex genera distinctionis ab hominibus in
renea lonse cransscendere. Oua ratione etiam propositionem mi-
norem negamus, quoniam illi, qui distinctionum genera seu spe-
cies primi altignarune, a rariis creatarum rerum disterendi modis,
quos incellisebane, univerlalia praecepta abstrahere potuerune; a
dirina, de qua nunc agitur, distinctione, urpote quam non in-
cellisebant e ne quidem cositabant; abstrahere non POrerNE.
X. Cum ad Patris ex Filii in Deitare partim unitacem, partim
etiam distinctionem pertineat Eu etZanoiS, circumincessio, uti ro-
CatUE, de qua Christus TOh. TA: TF. Credire mihi me inPatre, e Pa-
trem in me esse, quaritur porro, an illa quoque ex jam dictis vel
aliunde quodammodo polsie illustrari? Resp. Primo quidem e di-
etis incellioi porest, Pacrem in Filio esse ita ut exemplar est in i
magine sua perfectissima, quae tamen imago hic minime eAt CXtra
exemplar. Sic textus originalis est in versione, autographum in
aposrapho, Caelar in lua effigie ec. cum hac tamen inter alia dif-
ferentia, quod nec tanta inter haec se paritas, negue tanta inte-
rioris essentiae unitas: quonium etiam seortum autograptum, (eor-
cum axoeraptum, separatim Caelarem, separatim ejus ettigiem ac-
cipere ex manu e quodammodo animo licet. Vice versa, Filius
est in Patre, ue imago in suo exemplari, verbum internum in
mente, Capiencia in lapiente, in quo subsictie, ee a quo separari
nequit.
XI. PExterCa, RConSderemus Transcendentia, de quibus pau-
lo ante rerbum proculimus, reluri unitatem, reritatem, boni-
tatem, inde etiam Forcasis illustrare dictam WexcoenoW UECUNqUO
liceat. NaM GuaMVIS UIIEAS NOn SIE veritaS, neque reritas sIE uni-
cas, attamen ex omne rerum unum, e omne unum verum, 2d-
eo ut in unitare reritas, ex in reritate unitas nececlario sit intessi-
senda. Ira quamris in dirinis Pater non sIE Filius, nec Filius sIE
PateT; est FaIeM Pacer in Filio, _ Filius in PAEre, Nec seDATAEI
a se INViCEM In XFETMLI POFCTUNE. Plato in Parmenide: VMuM
semper ens  ens unum mutuis nexibus amplectitur. Sic PateF Filiu,
Filius Patrem mutuo e indistolubili nexu perperuo amplectitur.
XII. Huc etiam spectane quae Disp. 2. de Onirerlo in longum,
latum ex protundum indefinite extenso habuimus. Nam in lon-
80 lacum, in lato lonsum, in protundo utrumque invenitmr,
neque