# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0093
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0093?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 75, page id 1665036141:0093
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=93
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000093.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DE S5. TR ZN EY A TF
non repuonet, judicari raleat; deinde, quid nomine 55. Priaco
incelligere Coleanr Cacholici, ex quomodo menrem luam expla-
nene, quocies ex instimuto de rebus hisce agUnE.
VI. L. Onitatem Deo rribuimus, qua non solum in se indiri-
lus ett, sed prorlus quoque individuus. Ac cum etiam puncto,
etiam atomo aliisque rebus minimis nacura diridi nescia actribua-
cur, dirinam unicatem esse huic similem nulla ratione purandum.
Nam Deus non exilis ejusmodi recula, sed res multo maxima elt.
Onde Deur. 32: 3. Date magnicudinem Deo nostro. Cumque pro-
prietas una in Deo non sic alceri opponenda, sed amice eum ea
componenda, sic explicare oportet unitatem, uti Dei patitur ac
que etiam exisit masnicudo. Ouod s dilisentius accendas, amul-
ticudine aliqua in acerna Deitare admittenda non tantopere ab-
horrebis. Certe quidem in aliis rebus, quod concinua quantirare
maximum est, aequiraler illi, quod discreta quantitate seu nume
20 pluximumm.
VII. 2. Unitas Dei simplicissima est ac dicitur, non lane propter
ullam entitatis exisuirarem, qua ratione remiltIa FCTUI LIEIA
vel extrema, ex qux ralde animo sune abstracta, simplicissima ap-
Dellantur; sed propter omnium, quae cogitari possune, perfectio
num sibi per omnia consentiencium nexum indissolubilem: Sicuti
in Libro de Cognic. Dei ex Nostri pluribus capicibus docui. FIac
uniras atquo inseparabilicas non certe excludie, sed omnino inclu-
dut aliquam mulcirudinem. lalrem in cositacione noltra; vel etiam
quodammoco in ipsa re, secundum Socinianorum aliorumque hy
Pothesim, aetribura Dei ab essentia dirina ec inter le realicer distin-
sui existimantium. Adrersus quos ilta hypocheli (ut argumento
ad hominem, quod rocant) hic uti liceat.
VIII. Summa urriusque cheseos prxcedentis est, alia simplicia
acque indiridtua dici ob impertectionem es parricatem suam; Deum
vero talem altirmari propter pertectionem ec magnicudinem sunt
ta. Ad quam magnitudinem cum pertineat esentia immucabili
tus e constancia, quae in rebus aliis non invenitur, hoc iplum 3. eit
in Onitare Dei considerandum. Si particulam lapilli aceo parrams
ut nec maiu, nec malleo; nec rillo alio instrumento ulcerius atte
ri queat, unam aeque indiriduam dicis, id lonse alium sentum
habee, ac s petram, ob insentem duxiriem es crassitiem (IAH, U
nicate lua prirati rel in plures diridi posse neges.
IX. 4. V