# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0097
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0097?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 79, page id 1665036141:0097
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=97
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000097.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
# Lines: 39 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DE SS. TR IN LF H L F.
perfectione Praculas, eGuletetm non pollumus nisi unam cogiraro
Propter argumenta alibi disputata. Acamen non pollumus cosita-
re Mencem infinitam sire perfectistimam, nisi pertectissimum sui
ipsus adeoque sux etiam unicaris habent intellectum, niti etiam
incermedio hoc ipso incellectu semetiptum adeoque suam unitatem
amore perfectistimo complectatur.
XX. Ouoniam isicur Christiani Scriptores, Caltem plures inter
c0s, de 55. Trinitate adrersus hererodoxos agendo Filium Dei
tanquam intellectum vel sermonem ex sapientiam Patris e lacris
Liceris describune; Spiricum vero sanctum reluti amorem vel s
mile quid per lapientiam productum adumbrane; quod, simul u-
nitarem Dei, Sinul Prinitatem iltam credentes, pugnances animo
Conceptus alane, aroui non debent.
XXI. Excipiene ad rertarii, se quidem in eo facile acquiescero
neque contradictionis nos acculatiros, s nomine intellectus vel
imaginis ac Capientiae diriux, nomine item amoris vel cujulcunque
alterius in Deitate tertii non aliud, quam attributa quaedam seu pro-
prietates, rirtures ac pertectiones Dei incelligamus. Vexim quod in
Deitate totpersonas faciamus, id non posse se absque multiplica
tione Deorum incelligere vel admittere. In homine etiam intelle-
ctum ex roluntatem, Capientiam ex amorem aliquem inveniri, nec
tamen capropter uni persona plures alias personas adjunsi unquam
XXII. Ouibus ego respondeo, ne quidem ipsos in theli negaro
Posse, quin perfectistima quaeque Deo sine tribuenda, ita ut ea-
dem licet nomina de creatis rebus usurpentur, de Deotamen lon-
Se sublimiore sensu reniant intelligenda. Proinde (aCrx quoque
Scripturae rocabula in omni Cua emphali _x valore Cumenda, uE
pertectionibus dirinis sonikicandis conreniant, ri autem lua pri-
randa ex enerranda esse nunquam. Cum enim rerba Dei EOtum
hoc perperuo signiticent quod signiticare polsune, quotiescunque
de iplo Deo nlurpantur, omnem illata pertectionem, quam pol-
sune, exprimere debene, omnem emphasin, quam pottune, re
cipere ac retinere. Sic enim Deo perfectistimo melius conrenient,
cui semper qua cogtea possumus maxima tribuere nosdecet. Ouo
majits ec melius cogirare ponumus, id ei, qui maximus ommine
XXIII. Ouamobre Saplencia, Sermo, Imago. Spiritus de
ZIX. Denique s concipiamus Mentem infinitam sire omnimoca
atque optimus est, competere non exictimabimus.