# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0114
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0114?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 96, page id 1665036141:0114
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=114
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000114.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

96
C E AV BE R CFF D ESD. NOV 15S.
mus claudicare, similia tamen esse non dificemur.
ZXXIII. Adlxec perspicax horum censor deliberee, munquid
arsumentum hoc à productione, que cernario pertectistime sim-
Plicistime que moditicata est, peritum, illis à boni communicabilita-
ce aliisque jure prateratur: co quod r. generalius existens de inet-
fabili 55. Prinitatis mysterio nihil speciatim nimis definic, adeo ue
co ntences inera Christianae Pobrietatis terminos magis nos continca-
mus ex ertorem ricemus, cum, Ei usquam, hic cerre specialis omnis
detinicio periculola sic. 2. Argumencum hoc novissimum non vi-
detur obnoxium illis difticulratibus, quae generationi per incelle
ctum e proceltioni per roluntarem opponi consuererunt, quarum
specimen ride Dilp. VI. ch. ulc. 3. Argumentum hoc, quia tocam
Oltendic Frinitatem, plus probat, quam reliqua, quae velFilii dun-
caxat vel Spiritus S. existentiam docenc. 4. Firmius est plerisq; aliis,
ec nihil eorum, gua cogicari possune omietendo, nihil iis addendo
Tortius Sringit. 5. Argumenta alia corumque rirtuces in se compre-
hendit, quae proinde ad ipsum re ducenda Cunt omnia, uE Perkcianeur.
ZXXIV. EX. Gr. Disputac. Sexta Filii Dei existenciam inde volui-
musarcessere, quod ritabeata ablq; locioconsiltere nequeat. IIXCF2
ciocinatio absolvitur demum argumento nostro noristimo, si codi-
res perfectam societarem volitam esse in actibus mutuis, ec, si quidem
inter perfectas locietates prima sic d simplicissima, ex eribus necel-
Pario constare, non pluribus, nec paucioribus. Underres Collegium
Faciune, cres ad familiam complendam minimum requiruntur, neqs
pertecta eAt maris ex Faminae conjunctio, nil accedat perIona teF-
Tia, proles, ecc. Oux li ad magisunirertales notiones rerocare re
lis, dices, nec ciera ternarium usquam. consiltere rel nominari V
niversirarem, nec ulera ternarium, si quidem Onirersitas primaee
simplicistima sic, unquam altursere. Cicra ternarium non con-
Atere Cnirerlitatem ex eo liquet, quod, ubi duo solum inreniun-
EUT, nOn omnes, Sed ambos eE utrumque nOmINeMUS. VIETa FeF-
narium non procedere primam ac simplicistimam Onirexsicatem in-
de claret, quod in ea sola unum primum, mecium AUnEAXAE U-
num, denique ulcimum unum inreniatur. Obicunque autem haec
tria dantur, ibi omnibus numeris pertectus ordocernitur. Vide On-
toloph. 5. 284. Fc hoc ipsum, ni Fallor, Plato roluitin Parmeni-
de, quando omne torum prisseipium, medium ex finem habere altirmarie.
COROL-