# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0120
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0120?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 102, page id 1665036141:0120
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=120
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000120.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
# Lines: 41 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

1O2
EID I D Z F D E S P. I.
qui rerbo; quod se per infallibiles noras à Deo profectim, I
mo reluri iplum Deum loquentem esse cestatur, quando quid lua-
dec ex imperat assentiendum ex obsecundandum esse neganE (-
quidem hoc nihil aliud est, quam Deum mendacem Facere FJ0h.
5: 9. 20. illi obsequium derrectare, atque tantum non in 05, di-
Cere, Tu non es Dominus meus. Contingere tamen posse ur idem il
lud a multis de facto non supra humanum aliquod verbum ectime
tux, proh dolor; passiramundi securitas, protanitas _ achei (US
abunde FeCtaNEIE.
XII. Ouin ex ob eandem rationem tam absurdum nobis est, il
lius authoritatem ab ullius populi, Ecclesiae, hominis unius vel plu-
rium restimonio dependere, quam absurdum est omni homini, Deum
ad alicujus conscientiam loquentem, non habere perluadendi e
jubendis adeogrie ad assentiendum e obsequendum libi, obligandi
rim ex facultarem, nili suo homines cestimonio illius loquelae hoc
Pondus addlane, suoque jurene iplam judicio: vel quam impium
est, Deo omnem dirinam excellentiam, Capientiam, jus ex domi
nium (ex quibus authoritas nascitur) denegare.
XTII. FE licet aliquando vel Exepe continsere postie, ut de facto
non nolcatur, neque admictatur rerbum Dei, nisi postquam po-
pulus, Ecclesia rel unus aliquis homo; illud monstrarerie acque
illius dirinitatem demonstrarerit, adeoque ad illud agnolcendum
occalio Factus sic, imo commune Christianorum officium SIC, uE
rerbum Dei omnibus notum faciane; ee ejus Adem Propagent, ta-
men uti non sequitur propterea verbi Dei authoritatem, ab ilto
monstratore ec demonltratore dependere, (non mmagis, quam e-
dicti alicujus Principis authoritas pendet a prxcone, qui id promul-
DaE, aut magistratu, qui ad illius oblequium cires suoS hOrtatII
atque etiam authoritate (ua moret) sic nemo sire populus sire FC
clesia sire homo aliquis hoc unquam sibi nomen cribuere debet, vt
sit causa Adei ACt. 4: F2. _ quasi per suam propositionem PFOPteL AII
thoritatem ec infallibilitatem, quam habeat, obligetur ex sine ea
non obligetur conscientia ad credendum, illud esse rerbum Dei,
quod traditur vel proponitur.
XIV. Ouare, qui nomen ex authoritatem hanc eribrme Ecclesta
Romane aue illius Concilio P. Doctoribus ejus in unum congresatis ex
quae Ecclesia sune sibi arrosantibus, aut Papae, in quo Lcclesia VE
loquuntur recollisatur, repraesemtetur e recapituletur, illi non
mOcO