# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0140
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0140?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 122, page id 1665036141:0140
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=140
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000140.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

TIS N D F Y D TS P. IV.
poste, haec omnis ex una corum ris ec porentia: Nam homines ut
tibi inricem cosirationes suas de se ex rebus aliis communicare pol-
sene, reluei communi consensu Lanxexunt ne cum talibus rocibus
ca les conjunganeur, vel conjuncti sine, memis noAra CONCePEUIS, e
quando talis rox audieur rel lesitur, talis excicetur ee oriatur in
mence cogicatio, ec si vicererla calis su in mente coxicatio, eam-
que eosicans alceri communicare relie, ralis ei OCCHEEAL BC iin MeH
cem redeac rox ad illam exprimendam, postenquam roro verba
semel inrenta ex recepta sune, lonsa consueendine, quicunque
nalCUneuE _ educaneur homines, simili connexioni adtuetiume. Sic
per voces, in alterius animum crajicitur id, quod animo serit is, qui si-
enum illu dedit, uE Auonstins loquitur de Doct. Christ. lib. EF.
Cap. 2. Qui idem de hac pocentia seu res posse rocis, in principiis
dialectica Cap. VII: Vis verbi est, qua cornoscitur, quantum valeat;
valei aurem taneum, quaneum audientem movere potest: movet autem
quando per verbum accepto sieno animus nihil aliud, quam ipsam rem in-
uetur, cujus illud signum est, quod accepit.
XIII. Ouicquid signisicare postume, id est, non tantum, quam
maena; sed eE, quam multa, nempe quando e quoties illa plura
Sibi sune subordinata rel conjimeta, relcalem inter le habent con
venientiam, ue Pib communi illa, quam CubeunE, ratione eC PFOpEeF
illam iisdem rerbis in eodem lOco _E TeXtu, tanguam omnia ad
rem praesentem facientia, apre proponi ec significari, adeoque ea
ratione ec modo unum signiticacum, inusque sensus ex quidem li-
ceralis pluribus quasi parribus constans teri ex dici postint. FIXC
plurium Censuuum partialium copulatio, quam Spiricus lanctus ii
scripturis non lemel adhibet, imo multories aftectasse ridetur, non
est dicenda ambisuitas nec reddie, sensum seripturx incertiorem
auodEEior vel auoinozor, sed Faecundiorem ex pleniorem. Voluir
nempe Spiritus S. Tub uno verborum inroluero plures marsaricas,
imo chelaurum, recondere ex nobis exhibere, ne HOS Exderet ea-
dem saepius scrutari, indetesse erolvere e excurere, roluit ex u-
na rena mulciplex metallum ad nos redundare, ne nos pigeret ad
ima usque fodicare; quas diritias utique contemmit, qui nOn ex-
audic omnia, quae verba significare postune.
XIV. Porectas aurem haec rocum S. Scripturx xestimanda e col.
disenda est, T. ex illarum ulu ec ralore, quem habent apud au-
chores exoticos rel non biblicos, inter quos non immerico à riris
doctis