# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0141
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0141?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 123, page id 1665036141:0141
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=141
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000141.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DE VFRBO LCL.
doctis commendantur libri Palmudici ad intellisendam pliralin N
lestameni, ut quorum lingua Christi ex Apoltolorum rempori-
bus ulicata fuisse ridetur; occurrit enim forte aliquando loquendi
modus, qui in iisdem scripturis non habeat, ut judaei loguuntur.
frarrem, quem tamen nobis suppeditare ex suggerero possine ille
libri; ex cemerarium foret asserere, Christum ec Apostolos nun
quam in sermonibus suis respexisse ad mores, consuecudines, pla-
cita, sentencias, proverbia, parabolas ecc. Veterum fudaorum,
quos incer rixerune ex docuerime; de quibus non alii consuluntur
ricilius, quam illi ip(i. 2. ex carum Fermo, ex quo lapistime
Quoque ris rocabuli innorelcie, 3. maxime vero exulu biblico-
rum auchorum; quorum loquendi formulxe sedulo conterenda
Hlebraea cum HTebrris e Graecae cum Crraecis, imo ec Grxca H.
cum PTebexis V. Testamenti, E contra. Nam licet hae linoux in
cer se alias immane quantum differant, tamen eosdem non raro in
utroque ’eltamento loquendi modos occurrere certum ell; in qui
bus rerbi gratia Apostoli FTebraos imitati, nonnunquam roces
Gracas in ea lacitudine capiime, qua capiuntur Hlebraa, quibus
CxCx illae relpondent ex pro quibus poni solene.
XV. Eo nonmmllibi tantum ex biblicis ou Daors e éeogucae di-
ctionum noscitur, ajunt enim riri celebres, in Theolosia (quae cum
Ecripturis loqui debec) plurima vocabula e medio sumpta divinius signi-
ficare, vixque eadem norione audiri, qua in saculo; ut fides, sratia
charitas, Ecclesta, Caena, Bapri(mS OC. FTUC PETEIHCHE OIneS Cde
Scripeurae roces; quae, licet primae signilicationis iplarum non o
mmino nulla habeatur ratio, tamen alsumuntur ad tale quid signi
Ficandum, quod statim e ex usu communi _ primae nomenelatio
nis jure non SDNiRCAHE, quales funL: PVrUS, Babylon, ParadiUS,
SOrptIS, Sodom, Edom, Israët eC. ubi series historia _E PrX.
dlicata demonstrabune, qualia sine subjecta. Nec hoc mirum rideri
debet; in scripuira inreniri rocabula, quorum signisicatio non
nisi ex illa ipsa sic petenda: nam Sic Fere quaelibet ars sira habCF YO-
cabula, quorum signisicario non nisi ab eadem arte ec a pructencibus
in ca versatispetenda est, reste Cicerone Academicarui primo: Diale-
Eticorum verba nulla sune publica, suis munrur, e id quidem commune o-
mnium fere est arrium; de qnibus e Augustinus in checoricis: ut mul-
ta nova tam a recbnicis e mathemarieis quam a Philosophis cognominan-
rur, accipere debemus non tam pro solito issit consuetudinis, quain pro con-
dirione