# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0143
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0143?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 125, page id 1665036141:0143
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=143
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000143.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
# Lines: 39 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DE VEE BO DET.
Pexecipud pertinent. Ouod vero actinet ad rertiones, cum 
cerpreces aliquando, sire ex imperitia sermonis ec rei; Eire ex
inopia linguxe, qua interpres utitur; sire forte alia ex caula, ele-
santiam e pondus rocum ec phrasium FTebrxarum e Grxcarum
exacte _ adxquare exprimere nequeant, sed cogantur achibere
eas linsuae sux roces st phrases, quas judicant proxime ad prio-
rum illarum ralorem accedere carumque elesantiam e emplia-
sin reterre, rideatur celebris illa inter doctos, Henrici Scepha-
ni dissertatio de Aylo NV. T. praemissa editioni sux minori FOrIa
exculae aINO F576. omnino Racuendum est, eo casu rim vocis
e phraleos ab interprere nsurpacae aestimandam esse ex vi e cff-
cacia illius, quae est in textu originali; ne plus rel minus conti-
neant e Cignificent rerba interpretis, quam rerba ratis; quae ob-
Serratio etiam locum aliquando habet in Ay lo iplius NV. Peltamen-
ti, in quo Expe est quaedam rerlio V. Teltamenti, eE nOn LarO
Craeca rocabula lumuntur in significatione Hlebraeorum, pro qui-
buS uEIEpaNEUE; ut monnimus disp. praeced. chel. XIV. ue relhine
incelligere omnes queane, quam necessaria sic linguarum ictarum.
quibus Deus Ecclesixe sux loqui dignatus est, cognitio, si quis de
pleniori sermonis dirini sisnificatione ex proprio sensu certus elle,
C quod ajune, non in alieno cerebro habitare quocammodo relit.
Auoust de Doct Christ. lib. 2. Cap. TF. postquam docuisset nori-
tiam direrlarum linguarum, cumprimis FICbEXR e CIFRCA, neceNA
riam esse ad intellectum sexipturxe, inquic: ex si qua sunt alia verba,
quarum parcim propter sanctiorem authoritatem, quamvis Inverpretari po-
ruisent (in verlionibus) servata est antiquitas; sieut est Amen  Al
reluia; partim vero in aliam linguam transserri non poruisse dicuntur, sume
enim quaedam verba certarum linguarum, quae in usum alterius linzua
per interpretationem transire non possunt ec.
II. Exhis omnibus colligicur, canonis nottri, ne quis ambi-
suitate se circumduci opinetur, hunc sentum esse: Ad quem conce-
prum verba, phrases e sermones S. Scriptura ex indole e genio linzua,
ex sylo S. Amtboribus usitato, nulla intercedente vel reluctante ratione
gravi, astipulance analozia fidei e natura rei alibi in scripturis explica
la aur naturaliter nota, aut experientia es complemento demonstrata, suf-
frasante ordine  scopo textus; consentientibus ex conspirantibus antece-
dentibus, consequentibus, parallelis e oppositis locis ec. in mente nostra
excitandum apci navi sunt, eum concercum quoque illa Verba, phrases