# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0145
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0145?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 127, page id 1665036141:0145
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=145
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000145.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DF V EEBO, DF +.
es e non caro ex sanguis, si quid homo minus videt ((c. in rerbis cnS
nunquid e Spiritum ruum bonum, qui me deducet in terram rectamlate-
re poruit, quicquid eras in eis verbis tu ipse revelaturus legentibus posteris,
eriamsi ille per quem dicta sunt, unam forrassis ex muleis veris, senten-
tiam coritavit.
V. Deinde perpendendum est, cundem scripturarum authorem
esse quoque sapientissimum, vel ue alii forte nos hic loqui mallene,
prudentissimum, qui ad tinem Cuum assequendum eligat media com-
modistima ex sibi maxime decora, ac proinde, quando homines
docere constitmie, ulurpet roces ex verba ad exprimendum sen-
sum, quem incendie apristima, id est, rebus de quibus cositare
rule huditorem, adaequata, Calcem non plus signiticantia; certe
libique loquatur dcorecuus ecut rebus, hominumque conscientiis
docendis, exhortandis, terrendis vel minimum convincendis, de
omni exculatione prirandis, congruum est; quae quidem omnium
optima censeri debet eloquentia. Nam ubi eos ((c. authores, quo
rum scripta dirinitus inspirata canonem nobis saluberrima auctiori
EALE FCCEFUHE) intelligo, non solum eis nihil sapientius, verum etiam ni-
bil eloquentius mibi videri potest, e audeo dicere omnes, qui recte in
telligunt, quod illi loquuneur, simul intelligere non eos aliter loqui debuise
e pacilo post, Hac illi locuri sunt, nec ipsos decet alia vel alios ipsa
ipsis enim coneruit, alios aurem quanto videtur humilior, tanto altius non
ventosicare sed soliditate transcendit, ubi vero non eos intelligo, minus
quidem apparet eorum eloquentia, sed eam non dubiro ese talem, qualis est
ubi intelligo e in fine capitis: tales res dicuntur, ue verba quibus di-
cunur non à dicente adhibita; sed ipsis rebus velue sponte subjuncta videan-
tur, quasi sapientiam de domo sua id est, ex pectore procedere intellisas es
tanquam inseparabilem famulam etiam non vocatam sequi eloquentiam
Augult. libr. 4. de Doctr. Christ. Cap. 6.
VI. Deni ue ex hoc addendum ele, S. Scripturae conditorem
Deum, elle veracem, bonum, fidelem, e candidum, imo in ea et
Per eam se relle humano generi misericordem demonstrare; qui ad
eo, dum peccatori erranti opem ferre per doctrinam liam, hacque
ratione _ ria ei Calurem conferre rel Caltem ofterre vule, nequo
Polsic neque velit menriri, Fallere, in errorem inducere, decipe
re aut ulli per verba lua (v. 8. de silii lui Deitate, incarnatione,
redemprione, sratia ec operibus ecc.) in plenicudine ex amplicu.
dine, quam non retragance coca scripcura habene, incellecta illu
dere