# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0147
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0147?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 129, page id 1665036141:0147
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=147
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000147.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DE V ERBODET.
constet, veniam damus ex ignoseimus, quod ulus sic rerbis; que
plus signiticane, quam ipse significare ea scirit rel tunc cogicarie,
imo Christianae ducimus esse Charicatis, non illico Doctori impa-
eare dogma illud, quod ex rerbis ejus legirime consequitur; rel
prosiciscitur ab hominum aliqua stultiria aut infidelitate in docendo ex ma-
la decipiendi voluntate, qua Faltuosis ex tumidis rerbis, turgidisque
nimis hsperbolis omnia magna crepantibus (Forre non niss ranita-
cem loguentibus, de quibus 2. Per. 2: 28. Jud. YP. 10.) alios ine-
scare vel sumum vendere sestinne: vel ex similibus causIS; que
Deo omniscio, Capientissimo e optimo impingere cum sit Rygix
impictatis, neque rerba scripturae ejus plus signiticare censendtum
est, quam is per ea nobis signiticare roluit.
IX. Ouid enim? dicemmone Omniscium, cum scripturam viris
lanetis inspiraret, lacuisse linguarum rocabula? vel non occurrisse
ei rocabulorum omnium rim es rirtutem? Vel ad ca non accendi-
SCE Ec cum omnis rir Capiens sibi legat roces es phrales, quae rems
quam dlocere rule, ita reterume, ut earum beneticio ec rirtute co-
sitatio auditoris cum lua, ex ueriusque cogitatio cum re ipsa, quan
cum ejus heri potest, conreniat e quasi una trat, putabimusne
Sapientissimum in verbo suo ita locutum, ue ubique ei tanguam im-
Pericius ex incositantius loquenti renia danda sic, E homines men-
tem Dei percipientes justam causam habeane judicandi, cam lon-
se alia pottulase rerba _ sic sua, tanquam ad senSum _C MentCM
Dei exprimendam aptiora, jure quodam substituanE? rel in tanto
rocum delecu hujusmodi tumidis e rem iplam lonse superanci-
bus rerborum ampullis ita delectacum fuisse, uc rideatur ejus ser-
ino potius rana ex Rulca quaedam octentatio ex obscuritatis affecta-
eio, quam lapiens esse institurio? Onam, quaeso, ob caulam iptum
Deum, cum scripturas conderet, acthibuisse ex scriptoribus lacris
dledise eam sapientiam negabimus, quam adscribie, imo largitus est
lerro suo Ecclesiactae Cap. F2: 9. FO. LT. ut quasiverit invenire verba
veritatis e eodonies, id est, verba, quae rerum docendarum reri-
Catem ita apFC ex efficaciter exhiberent, ut lectoris aniuS NON PO
tuerit non ca approbare ex in iis acquielcere?
Z. PEXterea cum Doctorem illum, judicemus nON VeraCItOF,
candide e ingenue docere, sed reteratorie aliis imponere, qui
prxe se ferens, se rei indolem accuratissime describere relle, cam
eamen iis, data opera, exprimie signis, quae multo plus rel longé
aliuie