# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0195
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0195?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 177, page id 1665036141:0195
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=195
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000195.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
# Lines: 39 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DE CORSEODENELES RX S. SCRTDTARA.
Hec e similia arsumenta dicunt adversarii, perspicua, clara; ’omtus
evidentia, verum nos Catholici (Pontificii) illam perspicuitatem, clari-
earem e evidentiam non videmus: superest izitur ut adversarii nobis pro-
bent dicti argumenti evidentiam.
IV. Ec ne quem lateat, quid nomine evidentis consequentixe in.
telligane Mechodistae; non lune praetermittenda, quae docent,
Relp. alc. ad Scheibl. P. 22. Fvidens hoc dicitur, quod a remine ne-
satur; quod ab omnibus statim comprehenditur.
V. EIis ita expositis pergune ibidem: potuissemus dicere eorum
Retormatorum) consequentias non esse evidentes, quae hoc tempore à
multis viris bonis e prudentibus non videntur; sed minus rigorose asentes,
Petivimus, ut consequentias suas ostenderent esse visas parribus: scilicee
Petierant hoc Meth. August, P. 98. addica hac stipulatione; si vel
unus ex S. S. Patribus ex allegato Scripturae loco formaverit eam conclusio-
nem, quam ipsi (Retormati) formant, fatebimur, conclusionem esse
evidentem.
VI. Vtur hac palea sint pleraque; qua bruta non homines ali
solent; rencilabimus tamen, uc si nulla inde colligamus geana:
laltem dissipetur, ne quempiam remoretur, oftendat aut Fallat.
VII. Primo cum rocabula perspicuitatis e evidentia rideantur el
se rocabula relatira, atque res sionificare cum relatione ad facul
tates coonolcentes, qua apud omnes non sunt ejuldem perfectio
nis, neque a que depuratae, neque iisdem instrumeneis e mediis
jurantu, au cadtem dexteritate ex dilisentia ad objecta appli-
cantur, largimus quidem, id ese perspicuum er evidens, quod à ne-
mine neratur, vel quid ab omnibus statim comprehenditur; (ed non (o-
lum id eridens in genere _ unirerse dicitur; rerum eridens quo-
que cuilibet est id, quod clare ridet; licet SInE, qui idem nOn
videane rel difficulrer rideane. Plures Ccilicet (IME PationeS, ob
quas multis multa sune obscura, quae iisdem pocuissene de rebuis
sen esse rel maxime perspicua, neque Scriptura eas omnino ea
cuic: cujulmodi sunE; quod non adhibene debitam accentionem _
dilisentium; quod res iplas rel rerba non considerant debito or-
dine; quod prxjudiciis praoccupati ex errorum nebulis obtene-
brati (UINE; elt ex naturalis caecieas hominis, cui, quae spiricus, TunE
Rulcicia; est contilium improbi; est dilectio tenebrarum, quam Forent
carnis ratiocinia; est poena ercerias D onaerns, quam. Deus immit
cic ec. Sic quamris Chrictus LuC. 18: 31. 32.33. Perspicuis ver-