# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0197
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0197?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 179, page id 1665036141:0197
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=197
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000197.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DE COHSEOULHTLIS RXS. SCRIPTURA.
denique ex multis indiciis, ne ipsi Wethodistae sint ex corum nul
MeTO.
X. Ec nequie quam aequitatis vel minoris rigoris nomine com-
mendatur quod Adrerlarii consequentiam cridentem esse tum
contiteri reline, si vel unus patrum eandem ex eodem loco formaverit.
uc incridentem rero, intirmam ex insufticientem rejicere, si nultu
parrum fuerit visa. Nam, uc posterius priori loco consideremus
licet demus ex S. S. Patribus non paucos ex profeso scripturas explicasse,
fidei dogmara maxime fundamentalia luculenter e exacte pertractasse,
Mechod. August. P. 99. non sequitur tamen, uti ibidem conten-
dune Adrerlarii, fieri non posse, ut consequentia sit, firima ex evidens
quae nulli 5. 5. Patrum sit visa.
XI. Etenim, uri aetate, ita cognitione, proticie Fcclelia, ec dum
utroque crescit modo, perspicua redduntur ei, qua quondam pa-
tres, plurimas ob causas, latebant; praesertim Myseria Prophe-
tarum (ad quae MyCerium iniquitaris leu Anti-Chricti, de quo ho-
cie maxime dilpucaus, Sine dubio pertinet) olim claula usque
ad tempus finis, tis ulcimis diebus trune planistima, DaM. 12:4. 9.
ec ligilla libri Dei per erentus paulatim apCTIUNEIE, APOC. 6. 8
20. VidennEur quae docuimus DispuEAE. VII. de Verbo Deithel.
X. Lincuarum, e artium progrestus, librorumque Facilior copid
NON PATIIM jUVaNECEC. Onde tE, ut scriba in regno caelorum edoctus,
e tesauro suo praeter velera, quae nota antegrestis leculis FUCTUME,
depremat etiam nova Maech. 23: 52. Tancum abest uc Polteriores
omnia debeane prioribus: Faciune ee nori lxrerici ec Falsi Docto-
LeS, UE quaerauS eC inreniamus in Scripturis clare posita, de
quibus receres forte ne coritarume quidem.
XPI. Quando Pacrum, qui primis seculis rixerIHE, temPOTe
errores illi, qui hodie sparsuneur ec detenduntur, nondum exant,
vel eo, quo id nunc tc, modo, non docebaneur, vel PEO pIII.-
cipio de tundamento non obcrudebantur; quando Anci-Christia
vilimus, sildem temporibus, quamris se jam moreree, nondum
tamen ad hodiernum Fastisium protecerat; quando posterioribus
seculis etiam servi Dei seducebantur ad COIILIHES CKTOTeS APOC. 2.
X(. 20. Vel non actendebant latis ad errores in Ecclesiam Ierepet
tes, dormientes, dum inimicus bomo Z iZania seminabat M atch. 13: 25.
28. ec non incellisentes profunditates Satana APOC. 2: 24. Vel le illis
non opponebaME, Sed conirenes au Sibi MCEVenCeS PerinistehCnE
sesabelem;