# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0203
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0203?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 185, page id 1665036141:0203
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=203
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000203.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
# Lines: 39 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DE CONSEOVELTEIES RZ S. SCRTPTARA.
rum, non camen conclusionem esse absolure divinam, quid tota causa, u
traque nimirum pramistarum, non est divina.
III. Ouibus, ad clariorem intellisentiam, subjungenda cen-
semus, quae habent eadem pag. Luib finem. Iine patet, cum hunc
defectum notamus, nos agere de conclusione adversari (Retormari) qua
tenus non est fidei sive quarenus non est sufficiens ad fundandum arriculum
fidei, quid enim necese ese laborare circa conclusiones falsas, veras e
Theolozicas, cum non acamus nisi de quaestionibus fiei e compendiose de
monstremus, nullam adversariorum (Retormatorum) conclusionem ese
fidei, quia deducitur ex antecedenti, cujus alcera pramissarum est rationis
Tantum: Ec quae docent Append. Ouxest. II. Num. III. Duod evi-
denter sequitur ex pramissis, quarum utraque est Scriptura, aequivalet
revelationi expresa, transeat, quia hoc non est in quaestione; sicut dixi-
mus G. T. Num. 2B. quod evidenter sequitur ex revelatione expresa, cui
additur principium rationis; aequivalei revelationi expresa, necamus.
IV. ITac Adrerlariorum verba, eorumque mentem paulo exa-
Aiusperpendamus; ec quidem Primo ab ipsis Methodictis praesup-
ponitur, alleram pramissarum in consequentia, de cujus detectu a-
sicur, citra omnem controrersin esse scriptura. Deinde nosipsI, si
forma argumenti non sic bona, neque ad bonam reduci postit, in
examine defectus 8. confesturi sumus consequentiam tum nullam
este. Tertio ex hoc lubentes dabimus desectu S. consequentiam
nullam esse, quando ea propositio, quae Colius rationis dicitui.
Bon elt vera. De eridencia lupra diximus.
V. Contidimus ricistim, Adreslarios haud graratim permisti.
EOS, UE in locum horum rerborum, solius rationis CubstitLaImuS RXC,
solius manifestationis naruralis leu natura, dicamusque deinceps, al
reram pramissarum non scriptura vel supernaturalis revelarionis. (ed na-
turae vel manifestarionis naruralis esse: namr e illi e nos hic supponi
tUS, alceram illam pramistarum, quae rationis esse dicitus, ese
veram, evidentem adeoque infallibilem infallibilitate naturali per lumen
rationis APpend. Ouxst. II. 5. T. NVUM. XVIII. ac proinde candem
propolitionem non esse a ratione contictam, sed ab illa in FCTII
natura animadrerlam; seu esse ex illis rexieatibus, gux natuTa
vel experiencia nOEX cerraguO. Profecio, quae nostraforre hic est
Ccupidicas, nullam rictemus rationem, cur hoc cum bona iptorun
Pratia Lieri nequear, cum posterior loquendi niodus, rem ipia,
quam intendume, Cacis exprimat, noltro rero judicio, priori etianr