# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0204
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0204?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 186, page id 1665036141:0204
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=204
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000204.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
# Lines: 41 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

286
TI V N D T E D ESP. VI.
sic magis perspicuns ex minus amibiguus: ec randem Scriptura ip(a
illa, qua natura nos docet, nobis à Deo manifestari (D avEoSO)
NFEPICE ROM. F: F9. quemadmodum illud, quod ex rerbo Dei
discimus, commode dicitur nobis revelari onanXa.
VI. Ouin, ne id nesciane Adrerlarii, neque hiC CFFEHE, PEX
monemus eC hOC: ReFormatos non docere; Omnem conclusimetit,
quae ex altera praemisarum scripeura, altera naturae concluditur, esse ar-
ficulum fidei Pricte dictae s. Carholicae, id est, qui ita omnibus ec sin-
sulis necellarius, ut sine ejus cognitione e tide explicita nemo
adultus Calrari postie; quia ue conclusio hujus sit neceslicatis ec pon-
deris, ex Reformatorum sententiâ, plura requiruntur, quam ue
sie simpliciter Supernaturalis rerelationis e reritatis. Atque hoc
sensu larsiri polune, talem consequentiam non statim sufficere ad fun-
dandum articulum fiei Catholicae: unde Adrerlarii quando Append.
2. 2. HLIM. XXI. ajume, nostros docere tales conclusiones omnes esse fi-
dei, nisi id ce side latius dictâ intelligane, id est, illas tanquam ali-
quod Dei verbum, uibi ostenduncur e cognolcuntur, credendas ese,
non sune assecuri sencenciam ReFOrIAtORUM.
VII. FTis ita obserratis, primo accipimus, gux nobis Adversa-
rii ulero lareiuntur, scilicet conclusionem ex alcera praemissarum,
qua Scriptura, E altera, qua naturx eAt, deductam, ese theolo-
sicam, prorsus certam, veram, ec ex quorundam sententia non in-
commode dici divinam: Sic enim ea doctrina, quam hoc modo
DEOBAVETIMIUIS, CFIE DFOETUS certa, vera, theolozica, eC non incom
mode dicetur divina; ex ex contradicentium lege, dogma Ponci-
ficium illi contradictorie oppositum, non erit theolozicum neque Di-
vinum; sed prorsus incertum, imo falsum: vel, uE illi ip (i loguunEur
F.XaM. LTT. NUM. XIX. PaG. T0O. periculosum ex remerarium: unde
conticitur, illam recipiendam, hoc repudiandum esse, quod no-
bis in refurandis Pontifciis sufficere porest: nam si veritatem ipsis
dicimus, quare non credent nobis Toh. 8: 46. an ita fascinati sunt, ut
veritati obsequi voline Gal. 3: X. _ s illorum dogma incertum, pe-
siculosum, remerarium; imo falsum esse octenditur, quare illud nOn nO-
Biscum repcidiaBunEE
VIII. Verum quamobrem non dicemus conclusionem talem
esse absolute dirinam? quia, ajune, non tola causa, utraque sc: prae-
missarum est divina, sed altera est natura; quasi vero manifestacio
DES NECUITAM NON Sic divina quedam Institutio: aunOn qux sentes de
2