# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0207
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0207?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 189, page id 1665036141:0207
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=207
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000207.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DF COISEOULIETTS HX S. SCRIDTURA.
XTII. Sed ue manifestius hac, tales conclutiones esse Adei, atten
danus ad ipsa Adrerlariorum rerba, sic enim illi Append 9. 2.
5. T. H. X8. P. 227. Convenit propositionem particularem (Cuib qua e
singularis intelligitur, ue ex exemplo, quo hanc assertionem illu-
ATaNE, PateE) contentam in universali (quix nimirum scriptura Cst)
esse fidei V. 8. Omnis homo est mendax PC. LFG: TT. (edit. vuls.) in
hac universali contenta parricularis est etiam fidei: Johannes est mendax
EE PXAM. TTF. Cach. Prin. 5. 3. nUMI. X2. P. 95. revelat a proposi-
tione universali, etiam revelata sune formaliter omnes particulares sub u-
niversali contentae.
XIV. Flinc nos efficacirer inferimus, omnes nostrarum conse-
quentiarum conclusiones esse Aidei, quories in prima Arura (pol-
lune autem omnes in ea Formari) PrOxONunEuT eC major scriptura
est, et(I Forte minor sie Polius naturae vel experientia cexex. Nam
condona nobis, lector, parum enim abest, quin nos Adreclarii
in cheologia de philosoptrix, quem rocant, umbilico seu alinorum
POnEC COSAHE aserC) omnis conclusio in prima FIgUTA CONCIHCTUIE
in majori eanquam particularis in unirerlali vel species in genere:
ut ex speciali ejus fundamento, Dieto de omni ex de nullo ec indu-
ctione exemplorum patet. Nimirum in omnibus subjectum con-
elusionis manifeste continetur in subjecto majoris, quae lupponi-
tur esse scripturx, prxedicatum rero conclusionis cum praedicato
ejusdem majoris, qua scripturae, idem est.
ZV. ErgO, uc negare non porerunt Methodistae conclusionem
talem esse tidei, ita concedane necesse est, in ejulmodi argumen-
tis alteram praemissarum, quamris naturae SIE, non impedire L-
men, quo minus conclusio sit ex dicatur esse Adei; adeoque (quod
inde segnieur) Frustra _ inaniter hunc defectum allerari eC cla-
mari, alteram praemissarum esse tantum natura vel rarionis; imo
ex Walenburgiorum hypochesi sequi ridetur, hujus generis arsu-
menta elle probationes per terminos eCtextus expreslos, nam LO-
sponl. altera ad Scheiblerum Num. ZV. p29, 20. docent, quod
Apollo AC. 18. Probaric SSiCIONEEF ex V. P. articulum necessa-
rium Resum esse Christum; quia probarit illum per expresos textuIs
CV. P. cum enim (rerba eorum UNE) in V. F. sine expressirextus de
fucuro hoc Christo, probabat Apollo per textus expressos esse hunc Christum,
pranuntiatio rei fururae non desinit esse expresa, quando post decursum tem-
poris res praenuntiata est praesens, AE in V. T. nuspian expresse seri-
D