# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0210
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0210?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 192, page id 1665036141:0210
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=210
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000210.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
# Lines: 39 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

V I D EE D ES P. VII
altera praemissarum sit rantum manifestarionis naturalis; imo Adrerla
rios, dum rerieatis ri se premi senriune, in angultiis liris, eorum
rultar, qui in incendiis periclitantur, candentes Ferri laminas am-
plexari, atque ea dicere, quae ipsis adrerla, ex hunc defectum,
quem consequentiis noltris impinsunt, nullum esse, cridentero-
ItenduMe.
II. Sequentibus paucis aphorileris absolrere conabimur, quee
pexter superiora ad hujus sx hypocheleos ex defectus sexti deten-
tionem Adrersarii proterune. Primo igitur Fratres Walenburoici
Method. August. ParE. II. CaP. IV. §. 6. P. TOO, BLIM. CF. COnTeN-
clune: conclusionem; quatenus ex antecedenti; cujus altera propositio ra-
rionis est, deducitur, ex hoc capite esse errori obnoxiam.
TIE. Verum non ridemus, qua ratione concluho, quee legici-
me e duabus praemistis, quarum altera manifestationis naturalis est,
colligitur, ex hoc capite sic errori obnoxia magis; quam (ec illa
supernaturalis rerelationis esser: nullus Dei sermo, sire isperna-
Turam sire per Scripcuram loquatur, errori obnoxius elt, utrobi-
que aque rerax DeuS est. Laclem quoque mens est, quae VEraM
que, unam in natura, alteram in Scriptura, reperie, atque inde altu-
iic. Ouare fucus Fallacissimus est in verbis, Rationis est, quibus
ad decipiendum simpliciores comparatis, data opera, uti rideneur,
Ec. quiaratio, id est, mens nostra Falli e Fallere pocele, dumm pro-
politio aliqua, rationis esse, dicitur, proclire elt, ut judicemus
enin quoque errori obnorinn esle, ec ex hoc capite pariter con
clusionem, ux inde efficitur; cum eamen rationis rox ibi nihil
aliud siguiticee, quam manifestationem nacuralem, quae, quia di-
vina elt, ue ridimus dilpur. prxced. chel. VHII. nihilo magis er
rori obnonia est quam supernaturalis; Ouaproprer ut hujus arsu-
menci ranitas cridentius pateret, superiori disp. aequiltime poltu
lris, ue ricem liorum verborum, rationis est, PonerenturlXC;
manifestationis nacuralis est: guis enim hane ratiocinarionem Ferre
auE Concoquere POlLIEE Reformatorum arsumenta, quamris in iis
una pramiclarum a Deo in Scripeuris rerelata, tamen quia altera
a Deo raneum per naturam manitestata ett, ex hoc capite errori
obnoxia sune, adeoque non sucticiune ad probandum articulos
Fidei.
IV. Dec est quod ad menris nostrae Fallibilitarem liC rOCUIEEAHE
Cophistae. Quemacimodum enim illis consequemrincum cerricucicini-