# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0223
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0223?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 205, page id 1665036141:0223
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=223
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000223.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
# Lines: 39 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DE CONSEOVEMELES FXS. SCRTPRHRA.
teltatur de selu NVaZATeHO) jubet fudxos scrutari scripcuras ut cre-
danc ipsi, docet eos non credere in iplum, quia non credant Mosi
Nolen de ipso scripsisse. Mosen ideo eos accusare sc. incredulitatis.
Tot. 5: 39. 45. 46. haud semel eos reprehendit e incer inhdelica-
tis _ exitii eorum caulas recenset, quod rempus Messia e visitationis
suae adesse, ex scriptura e quocidianis signis non concluserine
Math. 26: 3. LuC. 22: 56. C. 29: 44. quae singula arguune, hu-
jus generis consequentias fundere conclutionem tidei, Chrictumquo
hoc ipsum judicalle: Mole _ scripturis ad haec concludenda, di-
Scenda ex credenda non nisi majorem suppeditantibus. ITuc rete-
renda lune argumenta Pauli, Act. 9: 22. quibus, achuc Saulus,
ourezure Judaos, quihabicabant Damalci oouß, βa cor, quod selus ef-
sec Chrictus, ex quae de noristimis temporibus dicuneur Nacth. 24.
ZP. 33. Similiaque multa.
XVI. Eis rero consequentiis, quibus plures addere ex seriptu-
ris non difticile est, seminae sunE, quas masno numero Adrerla-
riis nostris opponimus, v. 8. quibus crincimus RomanUM POn-
tisicem esse Ancichrictum illum maonum; quibus demonstratus
Judaeis, Telum nostrum esse Christum; quibus jus ad factum, re-
sula ad exemplum, unirertale ad calus singulares, accommoda-
tur; similes denique illis consequentiis sune omnes (yllosilmi con-
scientiae practici, quorum conclusio sententia Motis ex Verbi Dei=
uno ipsus Dei est, progignens cimorem Dei, Ipem es consolatio
nem tidei ec. licet altera praemillarum, minor nempe propolucion
Eic historiae vel experientia tantum.
XVII. Aroumentum ex eo, quod syllosismus sit oratio; in qua
quibusdam positis necesse est aliud sequi, pecitum ae probandum Conclu-
sionem Syllogismi esse aliud formaliter discinctum à majore ex minore,
adeoque conclusiones ex Scripcurxe praemissis deductas necelsario
non esse illud ipsum formaliter, quod Scriptura judex pronuntiae,
sed aliud diversum e propterea nec articulum Aidei, Facile Colritur.
Nam ( no formaliter Sumitur sensi Walenbursiano, Falsum est con-
clusionem debere esse formaliter aliud quid a praemissIs: Si nOSrO,
quem Vedelio videntur cribuere PXaM. TF. 5. 8. NUM. ZL I. re-
rum eAt conclusionem esse aliud formaliter 2 prxemissis, sed Fallum,
id quod formaliter aliud est à Scripturae dictis, non esse articulum
sidei, uti videbimus ad 9. defectum.
207