# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0236
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0236?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 218, page id 1665036141:0236
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=236
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000236.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
# Lines: 41 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

 s D L LEDIF 5 P. 0 X
quod est necarum necesse autem habere Adversarium (.ReFormaeum)
nocorie falsam Majorem prioris fyllosisini probare, vel certe revocare; an
requam ulterius arsumenvetur. VII. Posset, inquiune, hie simpliciver
nesari Major, e ita constrinsi advorsarius, (. R eFOrIMAES) sed IV. di-
stinzuimus. Nostra corpora es corpora eloriosa non possunt simul esse in
pluribus locis circumseniprire transeat, quia boc mon lansit quaestionem,
nostra corpora non possunt esse in uno loco circumscriprire, in alio non cir-
camscripeive, sed defnitire, es inde sequieur quod nec corpus sloriosum
pocerit ese in uno loco cireunscriptive e in alio loco definitive, negamus
eum sequelam majoris. Probes adversarius eam sequelam, vel fatentur es
se falsam.
ZV. Ad primum rEPCEBEUE chCSIS XII. Ad secundum, FALCMLIE OOn
clusionem non esse eondem eum Majore Cyllogilmi prioris negatâ
Sed nec Adem Facimne Adrersarii ad probandum Majorem pexre-
dentis syllogismi a Reformato allarum ex non norum Forralle a
dumencum tuisso, si unquam conrisie haec disputatio. Ad ter-
rium, uc Facile est ab Adrerlariis dlici nocorie falsa, quxe illi simpliciter
mesane, ita aeque facile ipsis esse concedimus, negore simpliciter
etiam quae certistima atque cridencistima lunciis, qui non omnino
negligencer reritatem cractane; imo plura, quam ReFormatus Forte,
cumprimis simplicior, qui se contradictionis noco constringere
neleiat, probare possie: qui obmutescet quidem, at non ideo sa-
tim quod se in conscientia conrictum vel sibi Catisfactum sentiae,
sed quod rideat sibi rem esse cum homine excordi, qui reritatem
non amat, ex Audium bonx conscientix non nauci habet. Ad
quarcum, lequela Majoris, uti loqui amane, exinde patet, quod
ratio, quae prohibet quo minus corpora nostra non pollint else ii
pluribus locis simul sire circumseripeire sire detinicire, crincae
idem de gloriols; fundatur enim in nacura corporis, quam COr-
pora gloriola per glorifcatiOneM nOn exIUNE auE depOnunE. COF-
pus autem lalrem gloriolum (quod tacite aftirmare ridentur) Dos-
se esse in uno loco circumseripeire, in muleis aliis definitire, ne
quidem omnibus Pontificiis Doctoribus placer, quorum aliqui ita
Fucharistia negant corpus Christi esse detinicire, quia rident con-
eradictionem implicare: nempe cum corpus Christi sic quaedam ex-
censio (quid enim est corpus, nisi extensio in longitudinem, laritu
divem es profundiratem; inquit Bellarm. libr. 3. de Fuchar. Cap. V.
B. Secuxdd observandum.) e esse definitive in loco, includat necationem
extem
18