# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0244
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0244?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 226, page id 1665036141:0244
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=244
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000244.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
# Lines: 38 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

C
LD e D I I
DF CP. XI.
judicii sui defectum demonstrasse; sed _ irretragabiliter inde con-
ficitur, Falsissima esse e per propria eorum placita ererti, quae pal
sim sed imperite effuciune: De si pramisarum altera est Scripturae, al
rera rationis, tunc conclusio ne quidem vireualiter est Scriptura. APP. :
TI. G. 5. DTU. LNV. Non convenit illud esse credendum, quod sequi
tur ex Scripcura. NTUM. LIIT. Illud quod sequieur ex revelatione Dei sa-
piencissimi, non est verbum Dei, neque expresse credendum. TTu. LI.
de Emilia.
ZVI. Non ignorane quidem philosopti Reformati (quod obji-
eiune WValenb. Mechod. August. ParC. 2. Cap. 4. 5. 7. NTum. CVI.)
conclusionem esse aljud quid à pramissis ex nunquam fore proprie conclusso-
nem, nis aliud sequatur: Ped necionorane illud Rristocelis ereporn rcor
resuercor de ea dirersitate intellisi, qua eritatur caucolosia e eSyl-
logilini definitione exeluduntur Conversiones Consecutiones et aequi-
pollentia; neueiguam rero indicari, conclusionem non debere, len-
su WValenbursenium, formalicor contineri in pramissis. Ouid c
nimE nonne ex hac unirextali, omnis homo est mendax, per Cyllo-
eilmum necessario ex eridenter concludieur Johannem esse menda-
cem: Append. 9. II. 5. X. NTUM. ZIX, _ ex eo, quod secundum
Feripturas Deus adorandus est, etiam spiritum Sanctum adorandum eses
e ex co, quod Christus dicitur filius Dei, eum habere Patrem? uti
Supra nos docuic par Trarrum: ex tamen haec omnia secundum eos-
dem in illis scripturxe dictis formaliter ContinenEUT. ApPend. 9. II.
5. T. TTLI. ZVXII. ZIZ. _E FXAM. TII. 5. 3. TTUM. XV. ZVI
e quid rantopere labOranE Adrerlarii uE CX CAEU CONETOVeFSE
excludane conclusiones, quae formaliter continentur in pramissis APPend.
. II. NU. ZVIII. XIX. S rerera C proprie cales nOn canEuFE
NON danEU autem Si conclusio sempex est aliud formalicer (Cenlu
Walenburgenlium) a praemissis: X nonne hac ratione in dubium
rocari polset, utrum in prima fgura syllosismorum ulla detur con-
clusio proprio dicta: quia, in ea omnis conclusio, ex hypoches
Adrerlariorum, Formalirer deber contineri in proposirione Majo-
re, tanquam particularis in unirersali, proprer Dictum de omniee
dde nullo, quod est speciale fundameneum Syllosilmorum primae
ABUITX.