# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0248
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0248?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 230, page id 1665036141:0248
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=248
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000248.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
# Lines: 41 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

230
EID E B Y E D ES B a F A Y 1O
rum ed libencer ulos esse, ur possencesse fcusonozos leder vroneiser
2. TIm. 4: 2. _ cum specie reritatis.
X. Ouanquam enim, uti ridimuschel. VII. Scriptura lacra nobis
est e dici porest sola principium Adei sufficiens ad probandos arti-
culos Adei, co, quod milla propolicio hodie nobis sic Adei vel
credenda eanquam articulus fidei, quae non alicubi in Scripturana
ra rd pnror legatur, vel quond sensum suum in aligua ejus partS
contineatur adeoque inde octendi postic; ramen, ucsensus Scripr
rx eC verborum sencentiarumque signiticatum ab auditore ex lecto-
xe percipiatur e incelligatur, sicque actu illi sic fidei principium.
dicimus eandem Scripturam in eo ponere e supponere multas ve-
ricates, quas ipsa non dicie vel explicat: ec quas adeo eriam in
consequentiis (quibus in scripturx sensum inguirimus, vel cum a
nobis invencum aliis ostendimus) cum Scripturxe dictis ex senten-
eiis necessario debemus ex recte solemus componere e conjungere,
non eanquam principia sdei proprie dicta, sed tanquam Inctru-
menta eE media cornolcendi ex ostendendi id, quod rerelatio di
cic _ ad credendum nobis proxonie. Frujusmodi sune rerum de-
finiciones, vocum significationes, axiomata, quibus reruM aEEri-
Bura necestaria enuntiantur, Facultates ex media senciendi, intel-
ligendi, ratiocinandi d similia, de quibus postea.
XI. Walenburgiirero, haec verba, quibus principium noctrum
exprimere rolune, ita accipiume, uc per exclusiram, sola, eE pex
verba, sufficit ad probandum, ea excludane, guae nos includimus de
quae terminos propolitionis illius comitantur; ab iilque peasuppo
MNEUE: non alicer acli per Banc exclusiram, solus Perrus sufficit ad
findendam quercum, excluderes securim, cuneum, atque etiam Pe-
eri brachium illiusquemorum, concurtum Dei ex similia requisit.
Ouod uti est contra particularum Exclusirarum nacuram; ita,
idem est contra mentem nostram: Ihoc enim Cenlu nulla confessio
mulla Cacechesis, mullus ex universo RLCFOTINAEOTUM Orbe DOCEOF
ainquam dixie vel docuit, solam Scripturam sufficere ad prohandum ar-
riculos fidei. FTec insruniex mentis docrina elt, que ScripeuraI,
Retormatorum judicio, e numero principiorum plane collic ec
inutilem Facie; adeo ue nemo unquam Reformatis eale princi
pium cribuere rel altingere possie, qui quid ilti credane. incelli-
sit  ingenue dicere rel scribere apud se constieuit.
XII. Sane nunquam nobis hanc docrinam aerribuisent riri do-
Eti, L