# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0255
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0255?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 237, page id 1665036141:0255
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=255
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000255.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DE S. SCRTPTURA: PR ASOPPOSEEIO.
que unes ce appa e peaelupponuntur; ita s illum Seri-
Dcurx senlum, quem eso jam didici, alteri, quicundem nondum
percepie, perluadere relim, necessario eadem in iplo praesuppo-
nere vel iplum docere debeo: Suppono, inquam, in ipso sensus
intellectum ex judicium, eorumque certicudinem, uc possit cum
certitudine ridere, audire, legere, intelligere, judicare, assentire
vel dissentire. Suppono illi notas esse rocum sipnificationes releasilli
ex genio linguxe x communi hominum aut singulari Scripeurxe u-
Su ostendo: debet quoque vel ipse sibi vel ego illi in memoriam
rerocare aut, si nunquam eas noverie, ipsum docere reritates illas,
quastanquam pracosnias relpraecognolcendas ex omnibus discipli-
nis ridimus à Scriptura praelupponi ex sine quibus sensus ejus vi-
deri e incelligi non porest. Ec si inceoris e plenis syllorisnis
cum eo apendum est, debeo laepe illas natura cognitas reritaces in
aroumentatione mea cum Ecripturae propositione conjungere, ue
illius conscientia beneficio hujus conjunctionis facilius animadrer-
tat sensum illum, quemilli ostendere rolo, in propositione Scriptu-
rae contineri rel reritatem quam illi persuadere nitor, ex illisseri-
pruxxe verbis prompre ec ultro sequi. Neque tum illa naturales
veritates magis fiune fidei nostrae Principia, quam ante Fuerune,
cum ero non nisi earum beneficio veritarem eandem in Scriptura
verbis sine Formali Syllogilmo percepi ex intellexi. Non Faciunt e-
nim ut Deus eam veritatem dixerie, auc ut cibi ea propter illas
veritates naturales credenda AF: Led Faciume, ut videas Deum eam
dixisse, adeoque tibi credendam esse proxter authoritatem Dei.
XXX. Res haec diona videtur propier Adrerlarios ec simpli-
eiores, ut exemplo illustretur. Christo in P. literis cribuitur corpus
humanum, caro, ossa latus, manus ec. non daneillae nobis sumul ac-
curatas harum rocum rel. rerum detinitiones, neque describune ca-
rum proprietates, adeo ut si quis de his rocibus ex rebus nihil. a-
liunde noric, ei etiam Scriptura per haec rocabulanihil dicac, aues
quis Scripturam Corpus humanum; carnem _c. nominando, negat
incelligere, quae rulso sciuntux ex a mente mea etiam sine Scriptu-
TA COPETIHNEUT esse corporis humani, carnis _C. is hoc iplo negCE
Scripcuram sibi quicquam dicere. Ac Si quis aliunde eas res norit,
Simuil ac audit eas roces humani corporis, carnis ecc. etiam percipie
_ incelligit ea omnia; quae certo norit corporis humani; carnis _C,
attribura ex proprietates este, Christo a Scripcura cribui, nisi eadem
SCFI