# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0276
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0276?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 258, page id 1665036141:0276
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=276
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000276.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
# Lines: 41 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

OE ADBEREEE DESE. TTI.
II. Ita distinguitur fundamentum sidei, utpore revelatum, à ve-
ritatibus nacura cognitis, ab eo inquam, quod Deus etiam senri-
bus manifestum fecie; a lese cordibus hominum in (Cripta ROM. L.
29. (C9. 2: T4. Seg.
HII. Deducitur hoc proprium ex proprietare prima, secunda e
Octara. Iea nimirum Fcedus gratix opponirur Faederi naturX, UtI
nec illud iplum, nec ria Caluris, nec Chrictus possine enacura de
monctrari.
IV. Fominis non est consilium Deo dare de modo procurande
Taluris XFeRHX, unde ApostoluS ROM. TF: 34. Ouis, inquie, et
nempe Domino, fuit a consilio? Nullum ingenium per se scire pon
rest, quomodo Deum deceat nobisjusticiam teri. Nulla ratio hu-
mana resillas, quae dirina sune roluntatis ex aeterni beneplaciti,
suapre natura, urpore quae non finica modo, sed rarie etiam Cor-
rupta est, dehiniverit.
V. Flomini quidem recto lua conscientia dictabat, quid facto
opus, quae spes, si fecisser quod oporrebat. Acqui hoc loco asi-
tur de peccatore, qui postquam semel a Deo alienatus est, nullo
mentis acumine, quo pacto rurtus ei conjunsi detur, invenie.
Ouin etiam Deum ue juctum judlicem fugie, ex suam impuritatem
cum illius omnimoda Cancticare conterendo, si Forre ad utramque
adrertat animum, in eam fere adducitur opinionem, ut conjunctio-
nem sui cum Deo rem este obcentu impostibilem aurumet. Id in-
quam facile sibi perluader, quamdiu rires tantum (uas, d non po-
eius omniporentiam ac sufticientiam Dei secum expendie.
VI. Si quid nacura docet de voluntate Dei in homine lap(o e
misero erisendo ac beando, deque eo quod decorum e conre-
niens Deo est, id rocum incertum quid est es contulum. AF Fun-
damentalis Adei reritas explicare ac distincte homini Caluris XeternX
Cuxido renenda, ue habet illius proprietas tertia.
VII. Duod aurem dixi, rericarem fundamentalem, utcunque
rerelata sic, nec absque rerelatione innoreleat, multas nihilomi-
nus nacura nocas reritates includere, illud vel solo exemplo my-
Sterii Christi patet. Ejus enim incarnatio ac proinde 55. Prinitas
nemini ex nacurx lumine primiim apparene. Incerim non pauca
ad dirinicatem vel huinanicacem Christi jam terelari seorsum spe-
ctancia rationis luce deteguneur. Pationes ejus MATUTA nOS nON
docer, actamen qua corporis, quae nimi siie murationes in eo
qui
E