# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0285
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0285?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 267, page id 1665036141:0285
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=285
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000285.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DEFIDEL VEKLTATE PUNDAMENTALL.
tis sic distinctio, qualis est inter torum ec partes, inter manum d
digitos, inter arborem ec ramos.
XV. Verbi sratia: Verirarem. Fundamentalemr discipulis suis
Chrictus LuC. T2. XC. 32. hisce rerbis commendarie: Libuit patri ve-
stro vobis dare regnum. Ubi x. bonum nobis in Faedere sratix pro-
policum exprimitur voce regnum: 2. designatur caula principalis,
quae bonum illud contere, Pater: 3. Cogitandum relinquitur, in
quo e propter quem is hat pater noster, qui peccatores, hoc elt
alienati ale eo simus, nempe in Mlediatore, Filioluo, Fratreno-
stro, qui rerba illa apud Lucam proculic: 4. nominatur modus
quo bonum exleste nobiscontertur, verbo dare: 5. reCItatUE CaU-
la quasi impulsira boni illius donandi, beneplacitum dirinum,
verbo libuit: 6. Ponitur subjectum boni hujus particeps, voca-
bulo nobis, ec praemictuntur illa: Te metue parve grex. Adeo ue
non omnibus ex singulis bonum illud obtingat. Ouicunque haec
de similia actendie, haud difficulteragnolcet, etiam S. Scripturam
ex ejumodi capitibus modo hoc, modo illud, modo unum tan-
tum, modo plura simul expressiis indicare, atque inde ditteren-
tes admodum fundamenei enunciandi modos exictere.
XVI. Et Pane propter tor ac tam raria membra, in quae fun-
damentalis veritas diriditur, proprer tor riros, in quosseaturiso il
la reritatis se diffundie, Facile pro multis ac dirersis habetur a mi-
nus perspicacibus, quamris una sic ex eadem: hauc secus ac arbor,
quae una est, propter ramorum lonse laceque expantorum mul-
ticudinem eminus intuenti quandoque putatur esse non una.
XVTI. Atqui singularis in eo vircus elucer Scripturae rerelantis,
quod funcamentalem fidei veritatem non severaliter tancum acque univeise
proponit saepissime; verum etiam speciaim illustribus ubique exemplis ean-
dem exponit, membratimque ac separatim diversas ejus parces passim ex-
plicat. Ouo claritarem divinae rerelacionis mirum in modum au
Set reritatis magistra Scriptura, ex trigidos illos ac jejumos Docto-
res, quitradendis meris regulis ac detinicionibus, nulla speoiali ad-
jecta declaratione rel applicatione, nullis exemplis apposicis, le
Etores rel auditores uos informare niruntur, à le omnino serre
BaF. EAquo haec nobis Fundamenei in Scripturis rerelari proprie-
tas sexta decima.
XVIII. Ouoniam icaque fundamentalis Adei reritas in plures ar-
niculos distribuitur, quosS. Scriptura sis lectoribus paltim decla-
Lol