# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0290
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0290?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 272, page id 1665036141:0290
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=290
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000290.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

C E AD BE R CTZ DFSP. V.
cum P.mum est, quod singularis in eo luceac erga genus humanum
benionissimi Dei Familiaritas, qui non tantum opere creationis.
conserrationis e subernationis, (quo perrinet quicquid iple per
naturam docet,) verum etiam rerbo compellare dignatus est eos,
quos in gracix suae Faedus adsciscere roluic. Indicat verba sua Faco
bo, statura sua e jura sua fsracli. Non fecit ita ulli senii, ideoque
jura ista non noverunt. P(a l. T47. Finc.
XI. Ornamentum Fundtamenti a Deo rerelati II. dum est revela-
tionis perspicuiras, perspicuitas inguam, quam praecipuam doctissi-
ii quique, nommilli eriam solam acque unicam orationis virturem
esse credidere. Tlanc autem in eo conspicuam esse octendimus, 2.
quod fundamentalis veritas cerro quodam primatus vel necelticatis
lua charactere in Scripturis lanctis a Deoinsienita legatur: quem-
admodum solemus in humanis quoque seripris obserracu dignio-
res sencentias apposito in margine alterisco vel NOTA-BENE PERA-
X0 a reliquis secernere: 2. quod una illa reritas rariis rerbis e
phralibus diversis paltim eferatur. Fic enim nocius quale (C, uti
alicubi loquienr Cicero, pluribus expressum rocabulis idem signi-
Feantibus: 3. quod per mulca exempla eximie pallim diducatue
ec explicetur: 4. quod factis eriam plurimis apud homines con-
tirmetur atque obsignetur: quemadmodum ille mos Vererum fuit,
ut perspicuitaris majoris erso senla animi rerbis simul ex factis de-
clararent.
XI. Ornamentum Funcdamenti, intuitu rerelationis dirinae,
TTrium est iteratio ex frequentia revelationis. Ouandoquidem enim
id quod pulchrum est, uc proverbio Fertur, bis ac ter est repeten-
dum, conreniens utique fuie, uc rericatum omnium pulcherrima
repeteretur Exepiltime. Et quando tanta rarietate operm ex Ver-
borum; signorumquo omnis generis illustrium, ejuldem primarix
in tide reritatis repetitio ubique cemperatur, heri non porest, ue
illud, cramben bis coctam esse mortem, jure quis objiciat.
XIII. Denique aliarum intuitu sentenciarum Fundtamentalis re-
ricatis decus J. mum est unitas. Natr uri breritas leges singulas e
paucitas omnes commendar: ita rericarem illam Adei ornat unitas,
quam ei competere supra demonstrarius. Verum ec unum in
praestancistimis rebus pari passu ambulare gaudene.
XIV. Ouid? quod ea quae unicatem illam Fundamenti efficimmE,
simul unirersam Christianam religionem Facilitane, idque non (o-
lum