# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0296
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0296?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 278, page id 1665036141:0296
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=296
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000296.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

CE R UDBRCIL DESF. VI.
lciru nobis necessaria AnE, ue ista consolatione fruentes beate vira
mus eE moriaur. Respondeo. Carechetin non diridere axion
ma quoddam unirersale rel quod lacissime le extendit, in aXIOma
ea particularia ad cercum numerum restricta, quae sInE partes _
membra ejus; at tres Tolummodo Catecheleos partes distinguere,
Seu eria solidae consolationis acquirendae _ conserrandae recensere
adminicula. Verieacis omnis summa latet in illo Terem. 23: 6.
33: 26. Fehova justiria nostra. Ouod C eria dicas inisto lococon-
cineri: 2. causam justiriae nostre, rel, quis ille sc, qui justitia
nostra dicitur; 2. subjectum, seu, qui ec quales illi exictane, quo-
rum justiria sehora aHirmAEUE; 3. rem iplam dacam rel impuca-
eam, rel, in quo consictac illa justicia; quamris, inquam, hec eria
recte in illo fundamentali textu distinsuas, non camen ideo ex -
plicare pores, quoc axiomara fundameneali illa reritate compre-
hensa cuiliber ad salucem creditu necessaria existane. Htunc poste-
riorem quarendi rel distinguendi modum norum acque insolitum
esse concendo, illum prioris generis omnibus receprum ec conlue
cum elie lubens FateOr.
XI. Ouanquam rexo nora ex mira nobis apparet ejulmodi de
numero necellariorum fidei capitum quaestio, forte camen talis
non ridetur adrerlariis, qui annos commorationis animarum inn
Purgatorio, x Miitas quibus ex eo liberaneur, ec alia id genus
certo numero definire Colene, ita ut Facile possint in eam renire
opinionem, Deum aemetiri Calurem fidelibus certo rerum creden-
darum numero, quem homo queac assequi ac detinire: haue se
cus atque ipsi preces suas in sphaerulis precacoriis ex seprem horis
canonicis Deo admeciuntur; quamris alibi, quantitatis nullam esse
efficaciam, soleant docere. Persendum ieaque nobis est ad alia,
quibus ad ejulmodi quaestiones diragantes animi arctius constrin-
Santur acque ad lineas Theolosix Catx eE CobriX RCVOCENEUE.
XII. Altera nostra conclusio calis eA: questionem propositam in
Theoloria e Christiana religione non esse necessariam. FTanc primo
quidem inde probamus, quod homo rerera Christianus; imo b0-
nus Fheolosus quis esse postie, qui de illa quaectione nunquam
cogitarie, nedum ad eam respondere in animo hrabuerie. Id quod
experientia docuit olim, quando quidem non invenieur ejulmodi
Concrorersa inter veteres Ecclesiae Doctores agieaca. Docebie
ex hodie, si pieratis rel etiam erudirionis Pheologicae laude PEe
cellentes