# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0307 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0307?run=74 # Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183) # Folio 289, page id 1665036141:0307 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=307 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000307.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine # Lines: 42 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DR STDET VERETATE FONDAMBLNALL. r sidei functamemalium numerum; ergo eriam ignoro, utrim hic rel ille arriculus vere sic fundamentalis existimandus; imo i gnoro quid sic Cundamentum Adei generaliter ex unirerse. OuaM ex nocis luis non possim fundamentum agnolcere. XIV. Fons solutionis omnium illorum argumentorum, quibus propcer claram distinctamque cognicionem, quae requiratur in A- de explicica, videmur fundamentalia enuimérare debere, in eo Policus, uc claram cognitionem ab explicira et utramque à distin- cta, quo ex pluribus disticultatibus nos extricemus, discernere in hac maceria discamus, licer alibi, ubi tanta non est distinguendi necestiras, a nobis aliisque scriptoribus persaepe illa confundaneur. Explicita cognicio est quandorem incellisis quomodocunque, clariis vel obscurius, distinctius vel contutus; ac disfere a Ade implici- ta, ue ipse intellectus rei diftert à conaru intelligendi. Explicira isitur cognitio modo clarior est, modo obscurior, plurimosque Gradus habet. Aequi porest etiam perceptio rei esse clarissima, qua tamen minime sc distincta. Fequid enim doloris senlu clarius e Penetrantius? Attamen qux sit natura doloris, quid eo nomine in corpore, quid in animo incelligere oporteat, aut in qua cor- Poris parte dolor vel doloris caula proprie existat, id hominibus ucplurimum est explicatu disticillimum, quibusdlam etiam impossi- bile. Ec rel Colo hoc doloris exemplo discimus, cognitionem rei ex perceptionem claram absque distincta posse subliltere, aC Pro- inde Fundamentalia hdei posse clare a nobis intelligi, quamris ea certo numero comprehendere atque ica distincte prortus cogno- Scere nequeamus. Oux duo, numerum ac distinctionem ubique con- junso, quoniam non aliinde quam e distinctione terum neTIS existie. . Ci tt XV. Sufticie autem Ades explicica, etiam (i à distincta et cer 2o gradu clara cognitione leparetur, ad rere tdelem hominem distinsuendum, cum à negacire infideli, qui nihil audirie de Chri- A0 X Fuanselio; cum à posieire infideli, qui audita non recipits sed rejicit; tum ab hypoerita ex qui profectione rancum, est Chri siamus, quoniam hic Fundameneo sidei non utitur, neque, cum tide explicita conjungie implicitam, hoc eAt, cum intellectu, quem habet qualemcunque, non conjurisic cucium e conatum ulcerius proticiendi, ex perticiendi spirituale Adlei adifciium. ZVI. Plurimi homines in coca rita suanihil unquam sacis distin- et 260