# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0319
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0319?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 301, page id 1665036141:0319
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=319
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000319.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DE ETDEL VERLTATE FUNDAMENTALI.
natUTA CONSICtAE, CONETOVeTSIX aSITaNEFE Ouismodum, quo li
Bertas nostrae voluntatis, cujus nobis conscii (uuS, cum aeternq
Dei providentia certistimoque decreto conCurTaL e consistaE, PO-
cest animo comprehendere E
XXIII. Equidem in iis, quae conjunguneur, miscentur vel
COnCUTrUNE EC Conveniune quocunque modo, triplicem, quae hu-
jus quidem loci sic, oblerrare pollumus differentiam. Vel enim
extrema anibo mence comprehendimus, vel alterurrum duntaxaE
cognolcimus, vel neutrum latis incelligimus. Ubi ambo extrema,
quae conjunouneur, uccunque novimus, ipsius tamen conjunctio-
nis modus nos Caepe fugit, inulco magis nos Fugicurus, ubi extre-
morum alterum rel eriam utrumque ignoramus. Ita plerique ho-
mines, quamris medioerem ec corporis ex animi sui cognitionem
habeant, modi ramen, quo res illae plus toro caelo distanres inter
se componuntur, rix ullam habent. Liberae nostrae actionis plu-
rimis in rebus intime nobis conscii sumus. Friam perpendentes
Cummam Dei. pertectionem, quin omnia, quae unquam Futura,
sint ab eo decreta certaque ratione ab aererno ordinata, dubitare
non pollumus. Eic tamen aeternam iltam Dei operationem cum
illa, quam in nobis ipsi quotidie experimur, in concordiam redi-
Bere ex urramque simul capere, id est, concipere ex comprehen-
dere non valemus.
XXIV. Talibus isitur exemplis patiamur nos ad Cobrieratem e
rudiri, ex periculoce plenum opus alex judicemus, modum relle
otendere, quo infinita Dei justicia cum ejuldem infinita mileri-
cordia in serrando damnandoque genere huManO COnCUErAL _
COnjungatuE. Nempe cum utrumque Dei aerributum sic incom-
prehensibile, quae dementia est putare, Scriptura tacente modum
iltius concursus ex conlociationis absque temeritate posse indagari E
Ouid enim allata quaestio acriori menris oculo inspecta aliud pon
scit, quam uc explicemus, quis quantusque sic numerus arricuo
rum tidei, quo expliciee credito justum sic apud Deum milericor-
dem, hominem in Caedus gratix recipere, e quo non credito ret
non latis explicite credito, homo peccator ne quidem per amplitu-
dinem miserationum divinarum (Plal. 5F: 3. 69: T7.) a justistimo
Deo in Fcectus illud cooptari possie? Postulatur ut explicemus,
quo pacto rirtures iltae summx Ctare simul vel paribus ambulare
paltibus in muruo inter Deum hominesq; Laciendo Faedere queant.
XXV. Thes