# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0329 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0329?run=74 # Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183) # Folio 311, page id 1665036141:0329 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=329 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000329.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine # Lines: 41 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DF EFDET VEEITATE FONDAMEIEAEY T2 Cinctas quoqre esse oportere; regero, perluasum mihi esse, fu curum, ut rel ipsi doctores doctistimi, qui in rebus distinguendis ingenium habene probe exercitatum, quaectionem de numero fun- damentalium judicene esse insolubilem, si neolectis etiam praeco- dentibus omnibus, vel solum illud argumentum, quod explicabo in sequentibus, mente perrractare reline. ZVI. Fundamentalis reritatis articuli polsun vel generalisimis, vel minus generalibus, vel magis etiam specialibus, rel denique specialistimis terminis cognolei aut enunciari. Nemo autem nO- ric, quem ad modum ex menturam quemré ad gradum in iis de- terminandis seu ad particularia applicandis descendere oporteae, ut eniliber Christiano homini, pueros aduleo, docto, indocto, pa- Sori, auditori, doctori ex discipulo, ei, qui discendi occationem habet, ex qui non habet, ei, qui mulcum amac ex sudet, et ei qui parum, ad salutem aeternam susticere judicentur. ANLOn e- renire postie, uc alius salvus Aide; qui paulo latius de seneralius animo conceptas iltas propolitiones adeoque ad majorem paucica- cem redactas amplexus fuerie, alius non item serretur, nis spe- cialiores, magis particulares, sub universalibus contentas Adei Propositiones, ac proinde ampliore numero distinctas attendatE E XVII. Fxempli causa, géneralia Cunt, oporret credere esse DeuM FTebr. IT: 6. Oportet coenoscere Fesum Christum Tol. 17: 3. Ouis norie, quousque in hisce particulatim _x speciatim credendis e co- enolcendis cuique nostriim sic procedendum, ue non solum te- DeaIUS, Chrictum esse verum Deum, rerum hominem, unam Perlonam, distinctam rerera a Parre _ Spiritu Sancto, verum etiam alia ad ejus naturas, personam, otticium spectancia. Ouis dixeric, quoc atrributa Dei separatim sine apprehendenda homini ad ritam xecernam rereniro, ex quatenus unicuique credenri certis ac singularibus quibuldam propolicionibus rirtutes e perfectiones Dei singula medicandx. Spmibolum Apostolicum inchonmustris- ce verbis, Credo in Deum Parrem omnipotentem ec. Sub generalihoe axiomare, Deum esse omniporencem, muleaalia, magis minulre Specialia, continentur, veluri, Deum porentia praeditum esse etiam su Scirandi ex mortuis, quae Rdes Cuie Abrahami, celebrata ab Aposto- I0 FICbF. XT: X7. G9g. icemque illud, Deum posse eadem numero corpora animabus restituere, quod concinetur in Symbolo Aqui- Deiensi, quo carnis hujus resurrectionem Christiani credere se protice bancI