# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0333 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0333?run=74 # Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183) # Folio 315, page id 1665036141:0333 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=333 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000333.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine # Lines: 40 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DE EIDET VERPTAPE PONDAMBAEPALT. D tibus, pront in uno plures aut parciores includi, ec, vel genera liorem eorum apprehentionem sufficere, vel specialiorem sinpu- lorum emumerationem requiri autumant. Adde quod alii de tim- damento Aidei complexo, alii de incomplexo loquuntur, quae di- Rinximus simul e conjunximus Disp. II. ch. 7. Alii de Funclamen- eo loquuntur, intelligentes certas proposiciones, alii potius desi enant locum Theologix rel sedem pexecipuam ejulmodi proposi- tionum. Alii Adei e morum axiomata conjumgune, alii sejun- ount, ut faciunt illi, qui duos articulos neceslarios ex fundamen- tales ponune, primo fidem, sine qua impossibile est placere Deo FICbF. TF: 6. Deinde sanctimoniam, sine qua nemo ridebit Deum. FICbr. F2. Zl. 24. III. Fundamentalia dogata aHnOn proprerea dicuntmE, qudd Catera reapse aut rirture continene, quemadmodum Fundamen tum cocam adificii comparem sustinet Ouare si vel una sencenria sic possit concipi atque exprimi, ue reliquas Adei reritates quo- dammodo contineat, quemadmodum sic in Scriptura fundtamen- tum, quod unicum est, rariis formulis enunciante; possine etiam dux rel eres pluresre sententiae, in quas fundamentum primo di- riditur, vel aliae mulexe, in quas primi ejus articuli porro subdi- Viduntur; Formari, inanem prorsus ex nullam, de numero Fun- damentalium sententiarum, quastionem esse patet. Nempe For- marum illa direxsitas orieur a direrlo concipiendi acque efterendi modo, nec non a rario hominum ingenio, quorum alii eantum illas vident in toro partes, quae lunt majores, illas dUMEAKAECOn clusiones CerHUnE; quae proxime ex aliquo principio sequuntu; alii COHTra, minores eriam particulas intuentur, remoriores eriam consequentias perspiciune, magis penerrantes ad medullas incimi sensus ex ratiorium juncturas, quae in riro Dei sermone inveniun- FUF. Vide TTCBF. 4. VC. +2. NV. Acgie hic mitri duaxe similicudines in MenEeM VeniLME, qua- rim alcera ad relationem torius ex parrium, altera ad relationem principii ex conclusionum (utroque enim modo Fundamentalem reri Tarem dd ejus axticulOS FeCtuS) illustvandam tam est conreniens, uc simmilia magis apposita ret majorem explicationis claritatem vix desideracurus sis, sire postulaci de numero arriculorum dehniendo, sire objectionis de nostrorum circa fundamencalia dissentir absur dicacemd relis ABTCBCHE.