# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0346
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0346?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 328, page id 1665036141:0346
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=346
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000346.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
# Lines: 41 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

CE A V BB R CTT DESP. XI.
neque (aCrA SCxipETd teretaL, heque sana ratio manitestat. P. X.
er. dum Pulmorum pucetem peccatum, quod Paulo ROM. 5. 8C
neraliter appellatur peccatum, ruina seu laplus, transprectio, con-
tumacia, quodque Theolosi orchodoxi corius legis naturalis rio
lationem includere non obleure docent, ad superbiam vel gulam
aliudre speciale ricium restringunt.
XVI. Tales lunc qui non concenti eo, quod e Pacris Lireris di-
dicerune, Patrem, Filium ex Spiritum S. in dirinis rerera eC nOn
consideratione mentis eantum incer se distingui, definitum quo-
que genus illi distinctioni altignare rolunt. Irem, qui Cacrolan-
etam Theolosiam ad unum aliquem ex quinque habitibus ab A-
ristorele recensiris arctare sudene. Irem, qui putane, noSnOn PoL-
se cum ratione altirmare, tropum esse in verbis illis Caenx Domi-
nicae, HOC est corpuS meum, nISI CeTEUM ExOPO genuIS altignemUS.
item, quibus non est latis novisse, inter Angelos esse ordinem,
ac certas eriam hierarchias detiniant. Ira plerigue dCCerHUNE aE-
borem riex in Paradiso Fuisse cerri generis indiriduum, e Fru-
ctum ejus, quem comederunt proroplasti a Deo deficientes, fu-
isse pomum, quae opinio inde ad Anacomicam dimanarie, ubi pro-
cuberantia illa in collo ancerius conspicua pomum Adami dicitur,
quod rulso perlualum, in Adami Faucibus pomi Facalis partem ex
Poena dirina remansilse acque ad posteros tranclaram: cium ta-
imen Scripeura id nusquam dicac, e arborem rica alicubi etiam
collectire (LIMAE, VE APOC. 22: 2.
XVII. Ita exorbirantium ingeniorum errores hoc loco ut dete-
samus operx pretium censeo. Primus elt, qiod OpinanEUF GeHUIS
non polle cognolei, nisi cognita cerra specie, cum tamen ipli era-
danE, genus naturae e cognicionis ordine prius esse specie. Alter
error est, quod non animadrertunt plures dari semis aliquod de-
clarandi rias, quibus absque erroris periculo uri licer, dum illa ad
propriam speciem restrictio periculola est rel remeraria. Speci-
men vice de Prinic. Disp. 50. ch. 6. Igg. Ec harum Disp. 7. Th. 8.
Pertius error es vel incuria, quod non attendune, species haue Pard
esse enumeratas ab iis, qui generis omnem lacicudinem non extaule-
ruNE. Ouomodo enim ex. er. Aristoreles vel alius verx e lalu-
caris Theologix, habituum omnium praestantistimi, ignarus icit PO-
tuit habitus intellectis diridere, ut genuinum suum locum Theo-
logix in illa dirisione dederir? Auc quomodo adaquata divitione
Distin-
8