# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0356
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0356?run=74
# Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183)
# Folio 338, page id 1665036141:0356
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=356
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000356.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

C L ADBFR OTF DESP. XII.
modis in longitudinem _ lacirudinem aberrat. Frinc errorum di-
cuneur esle mille Fgura, cum rerieas e contrario in una acque in
diridua re contictar. Cum isicur ne reri quidem articuli omnes
prorlus emumerari gueane, uri abunde dissertationibus praceden-
ribus octensum est, mulco magis imperire ex Frustra Fallorum ai-
ticulorum numerus postulatur.
V. Adhaec si parilo diligentius ad animum nobis reVOCCIUS;
quomodo unns idlemque error aue masis aue minus exculabilis cen-
seri quear, Facile videbimus, numerum certum errorum, qui ex-
rantem quemcunque necellario damnene acque a regno caelorum
in ecernum exeludant, allignari non posse. Differentia vero ac
eradus errorum, secundum quos masis minusré capitales ac da-
mnabiles meriro restimantur, vel etiam quodammodo excusantur,
cum ab errorum iplorum natura, cum ab errantium hominum ra-
ria conditione _ qualitate de(LMUNEUE.
VT. ArbOT, quae subico exorca ramos ex folia late sparsit, Cepe
minus est nobilis minusque duirabilis, argumento illius planex,
qua Deus ulus ad fonam orudiendum Jon. 4. Tra veritates fidei
promco nimis e praecipiri judicio admilsa, fidem potius tempo-
rariam, quam saluriteram ec persererancem efticiune. Unde MAEE.
72. X(. 20. Cg. homo sermonem audiens atque cum statim cum sau-
dio recipiens, negatur in Pese radicem habere, ac dicitur orta af-
Rictione satim ostendi: Uti verme lesus ricinus apud Jonam cxa-
ruit. Iea e irx quoddam genus exictie, quae promtissima est _
valde se prodic Foris, attamen parum praeltat ee Facile sedari po-
test, cum e concrario ira illa, qua non ita apparet initio, magis
poltea cor rodat ex periculosiores effectus habeat. Similiterque
error vel altiores erir radices ex protunde cordi est infixus, adeo ue
non Facile admictat emendationem, quem ctabilitaris illius ratione
cum tide perlererante quodammodo comparare possumus; vel le
viter tantum conceptus est, licet in principio le prodat eridentius,
sicuri verieas recipitur in Ade remporaria. Onemadmodum autem
fides perlererans melior temporaria: ita prius erroris genus pejus
urique est posteriore. Unde illud rulsare: errare humanum est;
at in errore persererare diabolicum. Orinam rero à maliriolae in
Graristimis erroribus perlererantiae e pertinacix crimine Roma-
nam Fcclesiam absolvere posemus.
VII. Tolerabilior quoque judicatur exror, quamdiu unius al-
ceriusre