# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0363 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0363?run=74 # Title: Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae (shelfmark Leibn. Marg. 183) # Folio 345, page id 1665036141:0363 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665036141&page=363 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665036141/jpgs/default/00000363.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine # Lines: 40 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ditiose defende auc au cessariam pro summe neceslaris vehementius obtrudenei in Christiana locietare quandoque praeter- ri MeFCAEUT. Et quoniam ex eorum, quae superioribus chesibus de numero reritatum fidei Fundamentalium disputata lunt, reli- qua huc pertinentia latis percipi possune, hic pedem Agimus. DEPFDET VERZPATE PANDAMENEAET. 45 IL XXI. Pontificiis non facimus latis, quod Ecclesiam iplorum de celtabilions cous plalte corrupeam esse docemus, nisi tempus insuper detiniamus, quo ita corrumpi caeperit. Ouod pottulatum ex illorum ek genere, quae in praecedentium Disputationum AP- pendice perstriuximus, porestque similicudine arboris, quam su- pra expendimus, absurdi pertacile conrinci. NImIFUI CTTOF Cre- seic occulto, velut arbor, aero, ue incelligi non postie, quantum quoque tempore ei adjiciatur, quo robur luum accipiat. F. re- menata radice vel arbore paularim rami ex Curculi alii atque alii ex - suronne, postremo fructus apparent, evidenter quidem; led qui non docent, quo tempore ex terra provenerie arbulcula, rel quando primum radices egerie. XXII. Lingua Lacina in Tralicam, Gallicam e alias nocholati- nas longiore cemporis progreslu, non cimul ex semel, degenera ric. Non ab uno homine, neque uno regionis loco Facta Catim Enires a murario. Alius hic, alius alibi recera rocabula eransforma- ric, vel nora inrexit. Pauci norirarem inicio lune amplexis se cuti deinde plures, eandem rica functis antigui sermonis perinen cibus e puricatis rindicibus, tota mulcicudo linguam immurarit. Hroc facto in regulas e ordinem totus sermo corruptus redisi ca Dic atque ita porro exornari, uc Rtabilitatem quandam ee pulchri cudinem acquihirisse videatur. Ouamobrem barbarus nunc in illis rerionibus e ridiculus fermo judicatur, qui olim L atinus. Ouod Ei tamen incola quis veterem addiscat ee Romanum sermonem, quod rix millesimo concingit, accentum ex linguam secundum orationis vernaculae ex corrupea genium infectir, Crallicilmos com- mittit: adleo ut Latine vel cum iplo Cicerone loqui rolens ne qui- dem à Cicerone, Si relurgeret, intellisi posset. Simili ratione corrupta est Ecclesia Romana, cui non masis applicare liceat, quae olim ad ROmAMOS SexipSIr PauluS, quam Lomx hodie TribuaEUE XX linsua